مردم سالارى دينى ماهيت، ابعاد و مسائل مردم سالارى دينى
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص

مردم سالارى دينى ماهيت، ابعاد و مسائل مردم سالارى دينى - جمعى از نويسندگان - الصفحة ١٣١

آيا عمل كردن به حكم شورى برفقيه الزامى است؟

آيت الله موسوى تبريزى: كيفيت عمل فرق مى‌كند. ملاك اين است وقتى تصميمى گرفت بر اساس مشورت و مصلحت جامعه باشد شايد در اثر مشورت متوجه شود كه نظر قبلى خودش دقيقتر و پخته‌تر بود مى‌تواند به همان عمل كند.

پس‌مى‌توان گفت مشورت براى ولى فقيه جنبه طريقيت دارد نه موضوعيت؟

آيت الله موسوى تبريزى: او موظف است نظرى را بپذيرد كه پخته‌تر و اصلح باشد. خواه نظر قبلى خودش قبل از مشورت باشد و خواه نظر شورى. اگر او مصلحت را تشخيص داد كه خلاف نظر شورى ا ست نبايد به نظر شورى عمل كند؛ زيرا اين كار، او را از عدالت ساقط مى‌كند. مشورت مى‌كند تا مطمئن شود كدام نظر به مصلحت نزديك‌تر است.

آياتى از قرآن كريم كه اكثريت را نادان و فاسق مى‌داند، چگونه‌اند. آيا شما آنها، قضايا را خارجيه مى‌دانيد يا حقيقيه؟

آيت الله موسوى تبريزى: منظور اين آيات بيشتر مربوط به مسائل توحيدى و اعتقادى است. در سوره يوسف آمده‌ «و اكثرهم مشركون» (سوره يوسف، آيه ١٠٦) اين آيه راجع به مؤمنين است، يعنى اكثر اين مومنين ايمان درست ندارند و مشرك هستند. بنابراين منظور از اين آيات بيشتر مربوط به مسائل اعتقادى است نه مسائل سياسى و اجتماعى و غيره خداوند در امور زندگى و اجتماعى به انسانها