آيت الله سند: مؤلفه سوم همان خبرويت در موضوع و تعيين موضوع است. مردم در بحث كاشفيت صاحب نقش و ولايت هستند اما اين ولايت در چارچوب حسن و قبح اشياء است نه آن ولايت به مفهوم رايج درغرب. اگر از طريق علمى نتوان كاشفيت مردم را نقض كرد، همان حجيت خواهد داشت.

به عنوان جمع‌بندى مى‌توان گفت كه شما براى نقش مردم در حكومت به سه مؤلفه اشاره فرموديد يكى خبرويت در كشف موضوع و نه محمول، كشف واجدان شرايط براى حكومت و مراقبت و نظارت بر روند حكومت دارى. سؤالى در بحث مشورت مطرح است آن است كه بايد بين «شور» و «مشورت» تمايز قايل شويم. مشورت كردن يك فضيلت است و اين همان چيزى است كه آيه‌ «و امر هم شورى بينهم‌» به آن اشاره دارد. اما آيه‌ ديگر «وشاورهم فى الامر فاذا عزمت فتوكل على الله» (سوره آل‌عمران، آيه ١٥٩)، اشاره به شور و مجلس شورا دارد. وقتى خداوند به پيامبر مى‌فرمايد با مردم در امر حكومت‌دارى مشورت كن يعنى نظر مردم را اتخاذ كن و بنابر همين نظرات تصميم بگير و اگر در اين ميان مضطرب شدى كه نكند رأى اكثريت، مطابق با واقع نباشد توكل بر خدا كن و بر رأى اكثريت اعتماد بنما و بر همان عمل كن.

آيت الله سند: اكثريت اماميه «شور» و «مشورت» را به معناى علميت و تخصص در كار مى‌گيرند يعنى از هر جا كه ما مى‌توانيم در خصوص يك‌