ثانياً رهبرى جامعه را بر عهده گرفته‌اند، خداوند در قرآن مى‌فرمايد: «النّبي اولي با المؤمنين من انفسهم»؛ يعنى پيامبر (ص) نسبت به مؤمنان از خودشان نسبت به مواردى كه براى خود تصميم‌گيرى مى‌كنند، ولايت بيشترى دارد.

همچنين در آيه ديگر مى‌فرمايد: «انما وليكم الله و رسوله و الذين آمنوا الذين يقيمون الصلوة و يؤتون الزكات و هم راكعون». (سوره‌مائده، آيه ٥٥)؛ يعنى، اختياردار و سرپرست شما خدا است و پيامبر (ص) و آنهايى كه ايمان آورده اند و حاضرند اموالشان را در راه خدا صرف كنند و در برابر عظمت خداوند راكع و خاضع باشند.

اين آيه بنابر نقل علماى اهل سنت و شيعه؛ در مورد حضرت امير (ع) وارد شده است كه ولايتى به علاوه‌ى ولايت پيغمبر (ص) به ايشان داده شده است.

در آيه‌اى كه مربوط به غديرخم است خداوند به پيامبر (ص) دستور مى‌دهد كه: «يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليك من ربك فان لم تفعل فما بلغت رسالته». (سوره مائده، آيه ٦٧)؛ يعنى اى پيامبر به مردم برسان آنچه از طرف پروردگارت نازل شده است و اگر نرسانى رسالت الهى را نرسانده‌اى و اين همان بيان امامت حضرت امير (ع) بعد از پيغمبر (ص) است كه در جمعيت چندين هزار نفرى حجاج در غدير خم اعلام كردند: «الست اولي بكم من انفسكم» و بعد از اقرار هم فرمود:

«من كنت مولاه فهذا علي مولاه»؛

يعنى بر هركسى كه من ولايت داشتم، اميرالمؤمنين هم همين طور است. و ساير ائمه نيز همين اختيار و ولايت را دارا هستند.