مردم سالارى دينى ماهيت، ابعاد و مسائل مردم سالارى دينى
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص

مردم سالارى دينى ماهيت، ابعاد و مسائل مردم سالارى دينى - جمعى از نويسندگان - الصفحة ١٥٤

نظريه نقش مردم متفاوت خواهد بود. حال سؤال اين است كه شما كداميك از اين سه الگو يا امثال آن را مى‌پذيريد و سپس جايگاه مردم را در آن مدل انتخابى چگونه مى‌دانيد؟

آيت الله علامى: بحث اصلى ما اكنون پيرامون حكومت شرعى است و ما بايد شرعى بودن حكومت را به گونه اى احراز كنيم: «رضى الله» و «رضى الناس» و تمام فقها مى‌فرمايند حكومت شرعى از اين دو چيز تشكيل مى‌شود اول رضايت خداوند و دوم رضايت مردم. حكومتى كه مبتنى بر رضايت مردم نباشد غير شرعى است، البته اين كه رضايت مردم در حكومت دينى چگونه حاصل مى‌شود. از اينجا مى‌توان فهميد تمام حكومتهايى كه مبتنى بر رضايت خداوند و مردم نيستند غيرشرعى به حساب مى‌آيند. در اصل اين مطلب اختلافى نيست در اطراف آن ممكن است اختلافاتى وجود داشته باشد.

آيا رضايت مردم در طول رضايت خداوند قراردارد يا در عرض آن؟

آيت الله علامى: به اعتقاد ما اينها در عرض هم نيستند. رضا شاه پهلوى خود را وارث تخت و تاج مى‌دانست او اصلًا دخالتى براى مردم قايل نبود. چنين حكومتهايى غيردينى است.

اما سؤال مهم اين است كه اولًا اين رضايت مردم چه مفهومى دارد و ثانياً رضايت مردم با دموكراسى‌هاى موجود يا حكومتهايى كه صرفاً بر آراء و