كما اين كه در روايتى از رسول گرامى (ص) آمده است كه به مردم مى‌فرمود شما در امور دنيا از من آگاه‌تر هستيد. آيا شما، تفكيك بين عرفيات و شرعيات را براى فهم واژه مردم سالارى دينى صحيح مى‌دايند؟

آيت الله موسوى تبريزى: البته تعبير شما از بحث مردم سالارى دينى متفاوت است كه اشكالى ندارد. ولى ما مى‌خواهيم بگوييم همين عنوان «مردم سالارى دينى» براى مقصود ما كافى است.

نكته قابل توجه آن كه ما بايد بين ولايت معصوم (ع) با ولايت فقيه در عصر غيبت تمايز قايل شويم. اما متأسفانه حتى در كلمات برخى بزرگان و فضلا اين خلط وجود دارد. اساساً ما نبايد اين دو را در كنار هم مطرح كنيم. ما معتقديم ولايت حضرات معصومين (ع) ولايتى، نصبى است و شيعه معتقد است كه با وجود و حضور آنان، كسى حق ندارد متصدى امور جامعه شود مگر با اجازه آنها.

وضعيت مردم سالارى در عصر حضور چگونه مى‌شود؟

آيت الله موسوى تبريزى: آنها در اصل ولايت، منصوب از جانب خدا هستند. امااين كه قدرت سياسى به دست آورند و حكومت را تشكيل دهند، مسلماً بدون خواسته مردم ممكن نيست. ائمه معصومين (ع) هرگز خود را با زور شمشير تحميل نمى‌كنند. زيرا اين باعث وهن اسلام خواهد شد. بنابراين ما نبايد در اينجا خلط مبحث كنيم، بحث معصومين را فعلًا كنار بگذاريم با تأكيد بر اين نكته كه اصل ولايت آنان نصب از جانب خداست و احتياجى به رأى مردم ندارد اما انجام يافتن اين حكومت بدون رأى، استقبال و بيعت مردم ممكن نيست. حكومت وقتى فعليت مى‌يابد كه مردم تن به اطاعت حاكم دهند.