با توجّه به سخن مشهور پيامبر «ص» كه: «ما اوذى نبىّ مثل ما أوذيت: هيچ پيامبرى مثل من (در راه تبليغ رسالت الهى) آزار نديد»، عمق دشوارى كار در دوران رستاخيز امام مهدى «ع» روشن مى‌گردد، و محور اصلى اين دشوارى آموزشهاى انحرافى و بد تفسير كردن قرآن و آيين خداست.

امام صادق «ع»:

* القائم «ع» يلقى فى حربه ما لم يلق رسول اللّه «ص». إنّ رسول اللّه أتاهم و هم يعبدون حجارة منقورة و خشبا منحوتة، و إنّ القائم يخرجون عليه فيتأوّلون عليه كتاب اللّه و يقاتلونه عليه.[١]

- (امام) قائم در جنگ خويش (با مخالفان) به دشواريهايى برمى‌خورد كه پيامبر برخورد نكرد. زيرا پيامبر آمد و مردم بتهاى سنگى و چوبهاى تراشيده را مى‌پرستيدند (و گرفتار تعاليم انحرافى نبودند)، ليكن قائم (در هنگام رستاخيز خويش) با مردمى روبرو مى‌شود كه روياروى او مى‌ايستند و آيه‌هاى كتاب خدا را در برابر او به نظر خود تأويل مى‌كنند، و در همين راستا با او به نبرد برمى‌خيزند.

مشكل امام موعود «ع»، مشكل توده‌هاى جاهل و نادانى است كه در دوران عمر خود گرفتار بدآموزيهاى گسترده در تعاليم دين بوده‌اند، و به رهبرى و راهنمايى تزوير گران عالم‌نما، از سر جهل، روياروى امام و منجى خويش مى‌ايستند، و با تحريك مدعيان دروغين علم دين، با امام بر حق به ستيز برمى‌خيزند، و درگيرى، با حربه تأويل‌

[١] -« غيبت نعمانى»/ ٢٩٧.