كسانى كه در مبانى عقيدتى و ايمانى چون ديگرانند و بظاهر معتقد و مسلمان حساب مى‌شوند، ليكن در عمل و در روابط اجتماعى دچار انحرافند و در مسائل مالى و اقتصادى فريبكارند و غش به كار مى‌برند، مورد تصفيه و پاكسازى قاطع و انعطاف ناپذير امام قرار مى‌گيرند، و با نابودى اين طبقه زالوصفت كه در شمار اندك نيستند، مردمان به امنيّت اقتصادى خواهند رسيد در كنار ديگر امنيتهاى اجتماعى.

امام كاظم «ع»:

* ... الثانى عشر منّا سهّل اللّه له كلّ عسير ... و ييير به كلّ جبّار عنيد، و يهلك على يده كلّ شيطان مريد ...[١].

- ... خداوند براى دوازدهمين (امام) از خاندان ما هردشوارى را آسان مى‌گرداند، و به دست او هرجبّار سرسختى نابود مى‌شود و هرشيطان سركشى هلاك مى‌گردد.

از شيوه‌هاى امام موعود «ع»، براى محو طاغوتان و جبّاران، عدم پذيرش توبه است. و اين، موضوعى است بسيار مهم، كه از نفوذ عناصر ناباب و نالايق و دوگانه و ناخالص يا متظاهر، در صفوف انقلابيون جلوگيرى مى‌كند.

روشن است كه با پيدايش تحول و انقلاب در جامعه، مردم به دو گروه تقسيم مى‌شوند:

١- گروهى كه پيش از انقلاب و نظام جديد خود را براى تحول و دگرگونى آماده كرده بودند و انديشه و افكار خويش را از پيرايه‌ها و معيارهاى نادرست پيشين رها ساخته بودند. اين دسته با پديد آمدن انقلاب و تحول در نظام اجتماعى، بدون دشوارى، معيارهاى جديد را مى‌پذيرند و خود را با جامعه نوبنياد و ضوابط آن تطبيق مى‌دهند و با تفكر و حركت نوين همآوا و همآهنگ مى‌گردند.

[١] -« كمال الدين» ٢/ ٣٦٩.