٢- «نظام سياسى حاكم بر كشورها» نيز نوعا عامل و دست‌نشانده قدرتهاى جهانى هستند، و همواره به زيان ملتهاى خود گام برمى‌دارند، و براى سلب هرگونه فكر و انديشه از مردم و نفى حس خودشناسى و خوديابى در مردم خويش مى‌كوشند، و جريانهاى فكرى و فنى فرمايشى را در ميان ملت خويش نشر مى‌دهند، و با رسانه‌ها و ابزارهاى تبليغاتى هرگونه استقلال فرهنگى و اقتصادى را از جامعه سلب مى‌كنند، و توده‌ها را برده‌وار به اسارت و پيروى كوركورانه وامى‌دارند.

در نتيجه اين دو جريان مسلط و حاكم- يكى بيگانه و ديگرى خودى- نخستين موضوعى كه صدمه مى‌بيند و يا بكلى نفى مى‌گردد، اصالت فكر و فرهنگ خودى و حس اعتمادبه‌نفس و بازيابى و بازشناسايى نيروهاى نهفته در درون خود و جامعه خودى است.

در رستاخيز ظهور امام منجى «ع»، اين بندها و دامها از سر راه برداشته مى‌شود، و عوامل سلطه بر فكر و فرهنگ و اقتصاد و سياست جهان و كشورها نابود مى‌گردد، و انسانها آزاد مى‌شوند، و با هدايت آن امام بخود مى‌آيند و ديگربار خويشتن خويش را باز مى‌يابند و بازمى‌شناسند، و آزادانه فكر مى‌كنند، و راههاى تحميلى و تبليغى را از راه اصلى و درست جدا مى‌سازند. و اين است آزادى و آزادگى واقعى، آزاديى كه در

[١] -« ... پاسخ اين سؤال كه مسندنشين‌هاى غرب چه اقدامى براى از ميان بردن گرسنگى مى‌توانند انجام دهند؟

تنها يك چيز است و آن اينكه ... فقرا را به حال خودشان بگذارند ...»« چگونه نيمى ديگر مى‌ميرند»، ٢١٣.« وقتى امروزه از كميابى سخن مى‌گوييم بايد آن را در متن سياست مللى جستجو كنيم كه عرضه فعلى غذايى جهان را كنترل مى‌كنند و شركتهاى عظيمى كه بر تجارت غذا مسلط هستند ...( و به اين نتيجه مى‌رسيم كه) تنها انسان خالق« كميابى» است، مدرك سابق، ١٧٥- ١٧٦.

« مصرف‌كنندگان بازيچه غولهاى كشاورزى تجارتى هستند»، مدرك سابق، ٢١٣.

« در حقيقت صاحبان اين كارتلهاى چندمليتى هستند كه سرنوشت اقتصاد و در نتيجه سياست كشورهاى جهان را در دست دارند ... تسلط كارتلها ... بر جهان جز ازدياد فقر علمى و اقتصادى براى ملتها و حتى مردم كشورهاى صنعتى حاصلى به بار نمى‌آورد ...»،« ديكتاتورى كارتلها»، ١٩ و ٦٨.