- همانا پيامبران را با نشانه‌هاى آشكارا برانگيختيم، و با آنان كتاب و ميزان فرستاديم تا مردمان به قسط و دادگرى برخيزند (و همه‌چيز برپايه داد و دادگرى باشد ...)

هدف اصلى قيام پيامبران- در روابط اجتماعى و انسانى- و ارسال كتابها و شرايع، قيام مردم به قسط و برپادارى عدالت شمرده شده است. در آيه ديگرى آمده است:

* إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى‌ وَ يَنْهى‌ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ.[٢]

- خدا به عدالت و نيكوكارى فرمان مى‌دهد، و به بخشيدن مال به خويشاوندان؛ و از كارهاى پليد و ناپسند و ستمكارى نهى مى‌كند؛ او به شما پند مى‌دهد تا مگر پند پذيريد.

راغب اصفهانى مى‌گويد:

«عدل، عدالت و معادله واژه‌هايى است كه معناى مساوات را در بردارد ... پس عدل تقسيم مساوى است. و بر اين اصل روايت شده است: «بالعدل قامت السموات و الارض: بر اصل عدل آسمانها و زمين برپا شده است» و اين روشنگر اين معنا است كه اگر ركنى از اركان چهارگانه عالم بيشتر از ركن ديگر يا كمتر از آن بود، جهان منظم نبود ... و عدل دو قسم است: ١- عدل مطلق (عدل عقلى) كه عقل حسن آن را درك مى‌كند و در هيچ زمانى نسخ نمى‌شود ... چون نيكى كردن به كسى كه نيكى‌

[١] - سوره حديد( ٥٧): ٢٥.

[٢] - سوره نحل( ١٦): ٩٠.