١- امام مهدى «ع» چگونگى و حد و حدود و قلمروى گسترده و عميق عدالت اجتماعى در اسلام را نيك مى‌شناساند، و احكام و برنامه‌هاى آن را تبيين و تفسير مى‌كند. اين تعليم والا روشن مى‌كند كه حوزه شناخت جامعه اسلامى آن‌روز، از عدالت و قسط واقعى اسلامى، درك و دريافتى محدود داشته است، و عدالت اسلامى ژرفتر و عميقتر از آن است كه در روزگار قبل از ظهور شناخته بوده است. اين شناخت عميق و همه‌جانبه از عدالت اجتماعى در هنگامه ظهور تحقق مى‌پذيرد. در دعاهايى كه درباره حضرت مهدى «ع» رسيده است به اين حقيقت اشاره دارد:

* اللّهم طهّر به بلادك ... حتى تنير بعدله ظلم الجور ... و توضح به معاقد الحقّ، و مجهول العدل ...[٢]

- خداوندا سرزمينها را به دست مهدى «ع» پاك گردان ... تا با فروغ عدالت او سياهيهاى ستم زوال پذيرد، و پايگاههاى حق آشكار گردد، و عدل ناشناخته شناخته شود.

[١] -« نهج البلاغه»/ ٤٢٥.

[٢] -« بحار» ١٠٢/ ١١٣؛« مفاتيح الجنان»، ٥٤٢. از دعاهايى كه در سرداب مبارك خوانده مى‌شود.