حاكم مى‌گردد، و راه و روش و برنامه‌ها نيز يكى است. و يكپارچگى و يگانگى واقعى در عقيده و مرام پديد مى‌آيد. و مردمان همه يكدل و يك‌زبان به سوى سعادت و صلاح حركت مى‌كنند. ناسازگارى و دوگانگى در انديشه‌ها و عقيده‌ها نيست، چنانكه در راه و روشهاى اجتماعى نيز اختلاف و چندگانگى ديده نمى‌شود.

امام مهدى «ع»، با اين اصل اساسى و زيربنايى در ساختن جامعه يگانه بشرى به توفيقى بزرگ و بيمانند دست مى‌يابد، و همه علل و عوامل ناسازگارى و برخورد و درگيرى را نفى مى‌كند، و تضادها و كشمكشهاى اجتماعى را كه خاستگاه اصلى آن در اختلاف عقيدتى و مرامى جامعه نهفته است از بن برمى‌آورد، و با عرضه جهان‌بينى و ايدئولوژى واحدى- كه آثار آن در عينيت و عمل براى همگان آشكار و ملموس گردد- راه هرگونه اختلافى را مى‌بندد. بويژه اگر دورانهايى پيش بيايد (چنانچه پيش آمده است)، كه انسانها از همه ايدئولوژيهاى بشرى مأيوس گردند، و كارآيى آنها در عمل هيچ باشد، و بروشنى ناتوانى آنها در سامان دادن به جامعه و انسان آشكار گردد.

اين‌چنين وحدت و يگانگى در عقيده و مرام و جهان‌بينى و ايدئولوژى به صورتى گسترده و فراگير، كه در سراسر آباديهاى گيتى گسترش يابد و همه جا را در فروغ خود روشن كند تاكنون پيش نيامده است. وحدتهايى در بخشهايى از جهان- در گذشته و حال- ديده شده است كه براساس برخى از مرامها و جهان‌بينيها ملت يا امتى را تا حدودى و در چهارچوبهايى يگانه و يكپارچه ساخته است، و در دوره‌هايى كوتاه مردمانى را گرد هم آورده است، و ليكن آنها وحدتهايى عميق و پايدار نبوده است چون آن جهان‌بينيها و ايدئولوژيها، محتوايى حقيقى و مطابق با قانون جاودان حق و عدل نبوده است، و صلاح و سعادت مادى و معنوى انسانها را پديد نياورده است. ازاين‌رو ديرى نپاييده است و تضادها و درگيريهايى مريى و نامريى اساس آنها را بر هم زده و روزگار آنها را به سرآورده است.

امام مهدى «ع»، كه مصلحى حقيقى است، و راه و روش او بر قانون جاويدان حق و عدل استوار است، و با فطرت و سرشت انسانها همآهنگ و سازگار است، وحدتى‌