كرده و نيازردن كسى كه از آزار انسان دست بداشته است. ٢- عدلى كه در پرتو احكام دين شناخته مى‌شود (عدل شرعى) چون اين آيه: «إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ ...: خداوند به عدل و احسان فرمان مى‌دهد ...» عدل مساوات در جزا دادن است: كار نيك باندازه پاداش داده مى‌شود و كار زشت پاداشى همسان خود دارد. و احسان اينست كه كار نيك به نيكى بيشترى پاداش داده شود و كار زشت مجازاتى كمتر از خود داشته باشد ...»[١]

نيز در تفسير معناى «قسط» مى‌گويد:

«القسط هو النصيب بالعدل: دست يافتن به سهم و نصيب از روى عدالت قسط است»[٢]

مؤلف كتاب: «مكيال المكارم فى فوائد الدعاء للقائم- ع-» در اين زمينه مى‌گويد:

«آنچه از موارد استعمال به دست مى‌آيد اينست كه مفهوم «عدل» از مفهوم «قسط» عموميت بيشترى دارد، زيرا كه «قسط» در مورد اداى حق ديگران به كار مى‌رود چون اداى شهادت و قضاوت و وزن و پيمانه كردن و امثال آن ... و به عبارت ديگر «قسط» تنها در مواردى استعمال مى‌شود كه به حق غير مربوط باشد (و «عدل» در مورد حق ديگران و حق خود انسان بكار مى‌رود). پس معناى «عدل» موافقت با حق است بطور مطلق (حق خود انسان باشد يا حق ديگران) و «قسط» موافقت با حق مردم است ...»[٣]

امام، در برابر طبقات آگاه و عالمان و روشنفكرانى كه بخواهند بگونه‌اى در برابر اجراى عدالت بايستند، مقاومت مى‌كند، و آن‌كسان را كه با توجيه كلام خدا و تأويل آيات قرآن كريم، قصد تضعيف مبانى انقلاب او را دارند درگير مى‌شود، و آنان را از جلو راه انقلاب برمى‌دارد. چنانكه در سخن امام صادق «ع» آمده است:

[١] ( ١ و ٢).« المفردات فى غريب القرآن» راغب اصفهانى، المكتبة المرتضويه، تهران ص ٣٢٥ و ٤٠٣.

[٢] ( ١ و ٢).« المفردات فى غريب القرآن» راغب اصفهانى، المكتبة المرتضويه، تهران ص ٣٢٥ و ٤٠٣.

[٣] -« مكيال المكارم فى فوائد الدعاء للقائم»، آية اللّه ميرزا محمد تقى موسوى اصفهانى، مؤسسه الامام المهدى« ع»، قم، ١٣٦٣. ج ١ ص ١١٨- ١١٩.