او را با چهره‌اى سياه، و چشمهايى از حالت برگشته، و دستهايى بر گردن آويخته، بر پاى دارد، و به او گفته شود: اين شخص خائنى است كه به خدا و رسول او خيانت كرده است، سپس فرمان داده شود تا او را به آتش برند.

در اين سخن كوبنده امام صادق «ع»، نياز با واژه «شيئا: چيزى» تعبير شده است و اين كلمه كمترين نياز و هرنوع آن را شامل مى‌شود و تنها به نيازهاى مادى نظر ندارد؛ بلكه مردم به هرچيز و از هرمقوله و به هرمقدار نيازى بيابند انسانهاى ديگر وظيفه دارند براى برآورد آن نيازها تلاش كنند. بنابراين مسئوليت و تعهد برادرى اسلامى، فراتر از دائره كمك‌رسانى مادى و مالى است، و بايد براى حفظ و نجات برادران در جامعه اسلامى از همه امكانات مادى و معنوى مايه گذاشت، بلكه بايد با هستى خويش به يارى برادران دينى شتافت.

امام رضا «ع»:

* ... و مواساتهم (الإخوان) و مساواتهم فى كلّ ما يجوز فيه المساواة و المواساة ...[١]

- ... با برادران دينى در هرچيز مساوات و برابرى روا است، به مساوات و برابرى رفتار كند ...

دائره و قلمرو مساوات اسلامى در اين تعليم رضوى تا به هرچيز كشيده مى‌شود كه مساوات در آن جايز است. روشن است كه برخى از امور اختصاصى است و مساوات اجتماعى و اقتصادى در آنها راه ندارد، چون شغلها، تخصصها، ذوقها، هنرها[٢]، زن، فرزند و ... در اينگونه امور همسانى و مساوات مفهومى ندارد، از اينها كه گذشت‌

[١] -« بحار» ٧٤/ ٢٢٧؛« الحياة» ٢/ ٢٤٣.

[٢] - البته در اين موارد هم نبايد از آموختن آنها به كسانى كه مستعدند مضايقه كرد، و از قرار دادن آنها در اختيار جامعه دريغ شود.