١- زنان كه در طول تاريخ از حقوق خويش محروم بودند و شخصيت آنان تحقير گشته بود، در دوران آن انقلاب بزرگ، شخصيت واقعى خويش را بازخواهند يافت، و به عنوان كارگزاران اصلى تحول عظيم در جامعه جهانى شركت خواهند داشت. اين موضوع اهميتى ويژه دارد كه ارزش واقعى و پايه قدرت و توانمندى نوع زن و ارزشيابى استعدادهاى او را- در صورتى‌كه خود را ساخته باشد- مشخص مى‌سازد.

٢- زنان اگر در جهاد و رويارويى مستقيم شركت نكنند، در ديگر پستها و مسؤوليتها و سازندگيها مى‌توانند مشاركت داشته باشند، همچنين در گسترش فرهنگ اسلامى و تبيين خطوط اصلى دين و آموزش معارف الهى و جايگزين ساختن معيارها و اصول انقلاب مهدوى «ع» مى‌توانند كارآمد باشند، و نقشهاى اصلى و اصولييى را بر عهده گيرند، و از اصل جهاد و جنگ كه گذشت، در مسائل پشت جبهه و ديگر مسائل اجتماعى و فرهنگى و تربيتى مى‌توانند نقشى سازنده داشته باشند.

امام باقر «ع»:

* ... و يجيئ و اللّه ثلاثمأة و بضعة عشر رجلا فيهم خمسون إمرأة ...[١].

- ... به خدا سوگند سيصد و سيزده تن از مردان نزد او آيند، كه با آنان پنجاه زن نيز هست ...

اين موضوع والايى مقام زن و حد بالاى رشد و تكامل زنان را روشن مى‌سازد. اثر تربيتى اين موضوع مهم، در جامعه كنونى كه جامعه منتظر است، مى‌تواند به خود آيى زنان و بازشناسى توان رشد و بازيابى شخصيت آنان باشد، براى شركت در آن دگرگونى و انقلاب بزرگ و جهانى. زنان از هم‌اكنون بايد با معيارهاى دقيق اسلامى و اخلاقى شخصيت خود را بسازند و در بعد علم و عمل تكامل يابند، و بدانند كه هم‌اكنون و در

[١] -« تفسير عيّاشى» ١/ ٦٥؛« بحار» ٥٢/ ٢٢٣؛« خورشيد مغرب»/ ٢٩٢.