نفوذها و قانون‌شكنيها را نفى مى‌كند، و حركت جامعه و روابط اجتماعى را برپايه‌هاى قانون و عدل و احترام به حقوق و ارزش انسان استوار مى‌سازد. در آن دوران سعادت بار، هيچ حقى تضييع نمى‌گردد و هركس در هرمقام به بيش از آنچه حق دارد دست نمى‌يابد. همه‌چيز به اندازه و حساب و حق است. به معناى واقعى كلمه اراده آزاد انسانى در قلمرو درست و قانونى خود حركت مى‌كند، و انسانها بى‌مانع، امكان شدن و رشد را مى‌يابند.

در اين‌جامعه، انسان به انسان نزديك مى‌شود، دوستى و مهرورزى جاى كينه‌توزى و دشمنى را مى‌گيرد. تضاد، درگيرى و تزاحم جايش را به رقابت سالم و آزاد و انسانى مى‌دهد. و دار السلام و جامعه امن و زندگى آرام و آسوده‌اى كه نمونه زندگى در بهشت جاويد است، نصيب انسان مى‌گردد.

امام صادق «ع»:

*- فى معنى قوله عزّ و جلّ: «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ. .. لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ. .. وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً ...»[١] قال: «نزلت فى القائم و اصحابه.[٢]

- «خدا به كسانى از شما كه ايمان آورده‌اند ... وعده داد كه بيقين در روى زمين ايشان را خليفه كند ... و وحشتشان را به امنيت بدل سازد، ...» اين آيه درباره (امام) قائم و يارانش نازل شده است.

جامعه در دست مؤمنان قرار مى‌گيرد و مؤمنان مرزبانان حق و حقوق همگانند و در برابر خدا و خلق تعهدى ايمانى دارند.

[١] - سوره نور( ٢٤): ٥٥.

[٢] -« غيبت نعمانى»/ ٢٤٠.