ايرانيان كه در گرايش به تشيع و پيروى از خاندان پيامبر اكرم «ص»، وفادارى سرشار و عشق بيمانندى را نشان دادند، در ايمان به مهدويت و پيوند به امام مهدى «ع» نيز در ميان امتها و ملتها نمونه‌اند، و بر سر اين آرمان والا استوارى و پايدارى ويژه‌اى نشان خواهند داد. از اينرو، در آن دوران نيز نقش‌آفرينان صحنه‌هاى حساس و كارگردانان حماسه‌هاى خروشانند.

امام على «ع»:

* كانّى بالعجم فساطيطهم فى مسجد الكوفة يعلّمون النّاس القرآن ...[١]

- ايرانيان در مسجد كوفه خيمه‌ها برافراشته‌اند، و به مردم قرآن مى‌آموزند ...

در پايان اين بخش، اين حديث ياد مى‌شود:

امام باقر «ع»:

*- فى قوله اللّه- عزّ و جلّ-: «قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ‌[٢]»، فقال: هذه نزلت فى القائم، يقول: ... فمن يأتيكم بامام ظاهر، يأتيكم بأخبار السّماء و الأرض، و حلال اللّه- جلّ و عزّ- و حرامه، ثم قال: و اللّه ما جاء تأويل هذه الاية، و لا بدّ أن يجيئ تأويلها.[٣]

- امام باقر «ع» در تفسير اين آيه: «قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ:» بگو: اگر آبتان در زمين فرورود، چه كسى شما را آب روان خواهد

[١] -« غيبت نعمانى»/ ٣١٨.

[٢] - سوره ملك( ٦٧): ٣٠.

[٣] -« كمال الدين» ١/ ٣٢٥ و ٣٢٦؛« بحار» ٥١/ ٥٢.