بنابراين، راه و روش امام در تدارك اين سپاه الهى از نظر كمى و كيفى بدينسان است كه جنگاوران و پيكارگران در آن جهاد بزرگ، انسانهاى تربيت‌شده و تكامل‌يافته‌اى هستند كه در عدد و شماره نيز اندك نيستند و هرچه دامنه جهاد و درگيرى گسترده‌تر شود، گروههاى ديگرى به اين جريان مى‌پيوندند، و چنانكه ياد كرديم تكليف بر دوش گروهى محدود نيست، بلكه اين رقمها براى پيكارهاى نخستين است، و پس از آن چون مبارزه و جهاد گسترش مى‌يابد، دامنه جنگ و شمار جنگاوران نيز افزايش مى‌يابد، زيرا كه از نظر نيروهاى انسانى و ابزار جنگ بايد در سطحى باشند كه در برابر تكنيكهاى پيشرفته جنگى و مبارزه گسترده و عميق دشمنان پيروزمند بيرون آيند. از اينرو، در احاديث دستور آمادگى نظامى داده‌اند، براى شركت در آن دوره و نبردهاى سنگين آن.

افزون بر اينكه در تكليف انتظار كاملا اين معنا نهفته است، كه منتظران بايد براى مبارزه و شركت در آن جهاد بزرگ الهى آمادگى داشته باشند.

امام صادق «ع»:

* ليعدّنّ احدكم لخروج القائم «ع»، و لو سهما، فإنّ اللّه تعالى إذا علم ذلك من نيّته رجوت لان ينسئ فى عمره حتى يدركه [فيكون من أعوانه و انصاره‌].[١]

- بايد هريك از شما براى خروج قائم اسلحه تهيه كند، اگرچه يك نيزه، چون وقتى خداوند ببيند كسى به نيت يارى مهدى اسلحه تهيه كرده است، اميد است عمر او را دراز كند تا ظهور را درك نمايد و از ياوران مهدى باشد [يا براى اين آمادگى، به ثواب درك ظهور برسد].

در تشكيل هسته اصلى آن پيكار بزرگ و جهاد مقدس، زنان نيز نقش دارند و طبق تعبير برخى از احاديث حدود پنجاه زن، از ياران اصلى امام و همراه هسته مركزى آن قيام‌

[١] -« غيبت نعمانى»/ ٣٢٠؛« بحار» ٥٢/ ٣٦٦؛« خورشيد مغرب»/ ٢٧٤.