ابهامى ندارند، در اجرا نيز استوار و كوبنده و دور از هرگونه سستى و سازشكارى عمل مى‌كنند (و چون خود زاهدند و اهل دنيا يا علاقه به تعلقات دنيا نيستند مى‌توانند كار اهل دنيا را درست كنند).

وجود اين عده از برگزيدگان و نخبگان در آغاز كار براى يارى‌رسانى به آن امام بزرگ، از موفقيتهاى نخستين است. اينها به تعبير روز تئوريسين‌هاى انقلابند در بعد انديشه، و در بعد عمل رزمندگان و مجاهدانى هستند كه ايمان قلبى و قدرت بدنى كافى براى ميدانهاى نبرد را دارند. اين ياران از برنامه‌هاى انقلاب كاملا آگاهند و اسلام را چنانكه بايد- و بدانسان كه مفسر واقعى آن حضرت مهدى «ع» تفسير مى‌كند- مى‌شناسند، و در همه زمينه‌هاى تبيين خطوط ايدئولوژى اسلامى تنها از امام و پيشواى خود الهام مى‌گيرند، و هررأى و نظرى را كه با نظر و رأى امام خود سازگار نباشد بى‌بيم زيرپا مى‌گذارند.[١]

استوارى و پايمردى و نستوهى امام و يارانش در آن نبردهاى رهايى‌بخش چنين توصيف شده است:

امام باقر «ع»:

*- كان يقرأ: «بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ»[٢] ثم قال: و هو القائم و أصحابه‌ أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ.[٣]

- امام اين آيه را مى‌خواند: «گروهى از بندگان خويش را كه جنگاورانى زورمند

[١] - از اينرو، بدون دوگانگى در تفسير خطوط اصلى ايدئولوژى اسلامى در همه زمينه‌ها، به اجراى احكام و قوانين اسلام مى‌پردازند، و امام هربخشى از عالم را به فردى از آنان مى‌سپارد، و در برنامه و عمل كاملا مطمئن است كه آنچه اسلام راستين است و خواسته و هدف اوست، عملى مى‌شود و دوگانگى و تضاد و ناهماهنگيى در معيارها و اصول مكتب در نهادهاى مختلف اجتماعى پديد نمى‌آيد، و با تفسيرهاى گونه‌گون كه از برداشتهاى شخصى ريشه مى‌گيرد جامعه به سرگردانى كشانده نمى‌شود، و ناسازگارى ميان ابعاد مختلف حيات اجتماعى پديد نمى‌آيد، و مانع پيشرفت و تكامل جامعه و فرد نمى‌گردد، و افكار ارتجاعى جايى براى نفوذ نمى‌يابد.

[٢] - سوره اسراء( ١٧): ٥.

[٣] -« بحار» ٥١/ ٥٧.