گشته‌اند، و به ملكه عدالت راستين دست يافته‌اند[١] در مراحل بعد كه انقلاب نهايى آن امام گسترش مى‌يابد، و قلمرو حاكميت مهدى «ع» به همه نواحى جهان كشيده مى‌شود، و بضرورت كارگزاران ديگرى (به نمايندگى از امام و كارگزاران اصلى در نقطه مركزى) انتخاب مى‌شوند، و به اطراف جهان گسيل مى‌گردند، در مورد آنان- صرف‌نظر از انتخاب براساس موازين درست و شايستگيهاى اصولى- سختگيرى فراوانى مى‌شود، و با مراقبت كامل، از ناحيه دولت مركزى، به كارى و منصبى گمارده مى‌شوند، و همواره اعمال و رفتارشان زير نظر است. مأموران مخفى و چشم و گوشهاى دولت مركزى، بيش از آنكه مردم را زير نظر بگيرند، به اعمال و رفتار كارگزاران دولت مى‌نگرند، زيرا روشن است كه اگر مجموعه مديران يك جامعه صالح و عادل و متعهد باشند، منبع و خاستگاه اصلى تزريق شايستگى و درستى به رگهاى جامعه و كل اندام اجتماعى پديد گشته است. و اگر آنان صالح و شايسته نباشند، نشر عدل و صلاح در سطح جامعه به دست چه كسانى انجام خواهد يافت.

اين موضوع در احاديث مربوط به امام منجى، بارها مورد تأكيد قرار گرفته است، يعنى كه آن حضرت نسبت به كارگزاران و مأموران دولت خويش بسيار سختگير است، و با آنان برخوردهايى شديد و نرمش‌ناپذير دارد:

امام على «ع»:

* ... يأخذ الوالى من غيرها، عمّالها على مساوى اعمالها ...[٢]

- ... او عمال و كارگزاران حكومتهاى جور را بر آنهمه كار بد كه كرده‌اند مؤاخذه مى‌كند ...

امام على «ع»:

* ... لينز عنّ عنكم قضاة السوء، و ليقبضنّ عنكم المراضين، و ليعزلنّ عنكم امراء

[١] - شايد يكى از علل ضرورت حضور ٣١٣ تن انسانهاى ساخته شده و تربيت يافته، براى ظهور، همين باشد كه برنامه‌ها درست و دقيق اجرا شود و دين خدا عملى گردد.

[٢] -« نهج البلاغه» ٤٢٥؛« خورشيد مغرب» ٣٥.