در احاديث، درباره شيوه رفتار و برنامه‌هاى امام منجى، از مسائل شگفت‌آور و بظاهر كوچك سخن رفته است. مثلا در رواياتى آمده است كه در دوران ظهور پنجره‌هايى كه به معابر باز شده است بسته مى‌شود و ناودانها و راه آبهايى كه به خيابانها و كوچه‌ها مى‌ريزد مسدود مى‌گردد. اينگونه موضوعات كه در مسائل اجتماعى امورى فرعى و كم‌اهميت به شمار مى‌آيد، از تعميم و گسترش دقيق عدالت در آن دوران پرده بر مى‌دارد، و نشان مى‌دهد كه آسايش انسانها حتى در اينگونه امور نيز تأمين خواهد گشت.

امام باقر «ع»:

* ... و يوسّع الطريق الأعظم‌[١] ... و يهدم كلّ مسجد على الطريق، و يسدّ كلّ كوّة الى الطريق، و كلّ جناح و كنيف و ميزاب إلى الطريق ...[٢]

- (هنگامى كه قائم «ع» قيام كند) راههاى بزرگ و اصلى را توسعه مى‌دهد ... و تمام مساجدى كه به گونه‌اى مانع ايجاد راه است خراب مى‌كند، و همه دريچه‌ها و پنجره‌هايى كه به راهها گشوده شده، يا بالكنها و ناودانها و فاضلابهايى كه در (راههاى عمومى) قرار گرفته است، مى‌بندد.

مسائل ياد شده در سخن امام باقر «ع»، هركدام بنوعى بيانگر گسترش عدالت اجتماعى و تصحيح روابط انسانى و حدود زندگى است، و نشان‌دهنده زدودن همه موانع زيست درست و معقول انسانها. به آن كوته‌فكرانى كه گمان مى‌كنند حكومتهاى الهى و معنوى به مسائل مادى زندگى توجه نمى‌كنند، تذكر داده شده است كه حتى اگر مسجدى مانع راه و معبر پرجمعيت عمومى بود ويران مى‌گردد.

[١] - در حديث اشاره به راه خاصى ندارد شايد منظور شاهراههاى ميان شهرها باشد. اهميت توسعه اين شاهراههاى بزرگ روشن است.

[٢] -« بحار» ٥٢/ ٣٣٣.