اين جمله، كه به دست آن منجى بزرگ: «ميزان عدالت ميان مردمان نهاده مى‌شود»، نكته ارزشمندى را در بردارد. و آن مشخص شدن حد و مرز و چارچوب عدل و عدالت است. اصول عدالت در پاره‌اى از كليات امور براى بشر روشن است، ليكن در بيشتر امور و مسائل بطور دقيق حد و حدود عدل مشخص نيست. يكى از مشكلات عمده در راه بشريت همين روشن نبودن معنا و مفهوم عدالت و حد و مرزهاى آن است در نزد همگان و ترديدى نيست كه اجراى عدالت دقيق، در آغاز و قبل از هر چيز، شناخت دقيق و مشخص از مفهوم عدالت و حدود آن را لازم دارد، يعنى چيزى كه همه سيستمهاى حقوقى و قضايى و حكومتى با آن به گونه‌اى درگيرند، يعنى تعيين حدود عدالت. هرگروه و مكتبى عدل و عدالت را به گونه‌اى تفسير مى‌كند. در بسيارى از مكاتب و افكار و نظامها عدالت را طورى معرفى مى‌كنند كه ضد عدالت است. اين است كه عدالت درست و آرمانى تحقق نمى‌پذيرد.

در كلام والاى امام رضا «ع»، به همين موضوع اشاره دارد كه در دوران ظهور، ميزان و معيار شناخت عدالت مشخص مى‌گردد، و به دست مردمان داده مى‌شود، و همگان از اصول و فروع عدل در روابط اجتماعى و رفتار فردى آگاه مى‌گردند. در پرتو شناخت دقيق حوزه و مفهوم عدالت و در دست داشتن ميزان عدل، زمامداران وظيفه خويش را روشن مى‌شناسند، و مردمان نيز رفتار فردى و گروهى خويش را تصحيح مى‌كنند، و به اصول عدالت گردن مى‌نهند.

در برخى از احاديث توجه به جزئيات و ريز مسائل را، در «عدل مهدوى»، چنين تبيين كرده‌اند:

امام صادق «ع»:

* اوّل ما يظهر القائم من العدل، أن ينادى مناديه أن يسلّم صاحب النافلة لصاحب الفريضة، الحجر الأسود و الطواف‌[١].

[١] -« بحار» ٥٢/ ٣٧٤؛« كافى» ٤/ ٤٢٧.