با آسايش و تن‌آسايى هيچ آشنايى ندارد، با كام و كامورى بيگانه است. چون پيامبران از هرگونه تعظيم و بزرگداشت و ستايش پرهيز دارد. و به معناى واقعى كلمه، زاهد است، و جز به ضروريات اين زندگى- در حدّ بسيار پايين آن- تن نمى‌دهد، و در سطح پايين‌ترين طبقات، بلكه دشوارتر از آنان زندگى مى‌كند. در زهدورزى و وارستگى امام مهدى «ع» را به حضرت يحيى «ع» تشبيه كرده‌اند، زيرا كه آن پيامبر بزرگ زاهدترين و عابدترين مردم زمان خود بود. امام قائم «ع» نيز زاهدترين و عابدترين مردمان است.

ديگربار اخلاق و رفتار والاى پيامبران و امامان آشكار مى‌شود، و امام مهدى «ع» تجلى دوباره زندگى پيامبر اكرم «ص»، و امام على «ع» و ديگر امامان «ع» است، و لباس و خوراك و خانه و كاشانه او يادآور لباس و خوراك و خانه كوچك و بينهايت ساده پيامبر «ص» و امام على «ع» است.[١]

[١] - مطالعه در زندگى اين دو پيشواى بزرگ، بخوبى روشن مى‌سازد كه امام موعود« ع» در اخلاق و احوال شخصى چگونه است. براى توضيح اين چگونگيها به الحياة ٢/ ٢٢٧ تا ٢٣٧ و ٢٦٦ رجوع شود.