چنانكه درباره شهيد رسيده است: «الشهيد ينمو عمله: شهيد (پس از مرگش) عملش رشد مى‌كند و فزونى مى‌يابد» و شايد علت اين باشد كه اعمال ديگران همه در پرتو مجاهدت آنان امكان‌پذير مى‌گردد.

عنصر صبر در انتظار

انتظار بدون عنصر پايدارى و شكيبايى و صبر در برابر مشكلات، پوسته‌اى است بدون مغز و قالبى است بى‌محتوا، و در حقيقت انتظار نيست، روح و جوهر اصلى انتظار، مقاومت و صبر است. كسى كه منتظر تحقق يافتن هدف آرمانى است بايد تا فرا رسيدن زمان پيدايى هدف و شكل گرفتن آرمان، پايدارى و شكيبايى كند، و تاب‌وتوان از دست ندهد، و هرناملائمى را در آن راه با بردبارى بپذيرد. و چون صبر و پايدارى را از دست داد و بى‌شكيب گرديد، و تاب‌وتوان بر زمين نهاد، انتظار را نيز از دست داده است، زيرا كه پايدارى و صبر، تحقق‌بخش جوهر انتظار است. از اينرو، همواره خصلت الهى و حياتى انتظار با صبر و پايدارى قرين گشته است. و در احاديث از انتظار در پرتو صبر و انتظار فرج با صبر، سخن گفته‌اند:

امام على «ع»:

* ... استعينوا باللّه و اصبروا، انّ الارض للّه يورثها من يشاء من عباده و العاقبة للمتقين.[١]

- ... از خدا كمك بگيريد و پايدارى پيشه سازيد، كه زمين از آن خدا است‌

[١] -« مكيال» ٢/ ١٩٥.