و ميرش مى‌گردد، و همه فضائل و انسانيتها آشكارا به نابودى و بيرنگى مى‌گرايد، ليكن بيشترين فاجعه در سرمايه‌دارى و ستمهاى بيشمار اقتصادى نهفته است. و اكثريت انحرافها و كجرويها و سقوطها يا مستقيم فرزند خلف نظام و تفكر سرمايه‌دارى است، يا از لوازم جدايى‌ناپذير زيست اشرافيگرى و تكاثرى است مانند مفاسد جنسى، تجمل گرايى زايد و مسرفانه، مصرف‌زدگى و انواع فسادهاى ادارى چون پارتى‌بازى، رشوه‌خوارى، امتيازطلبى و انواع نفوذهاى زيانبار چون نفوذ در قوه مقننه و قضائيه و مجريه همه و همه از سوى سرمايه‌داران و مال‌اندوزان انجام مى‌گيرد، و امكان انجام گرفتن دارد. نيك دقت شود، اين روشها و خوى و خصلتها كه پيامبر بزرگوار اسلام «ص» برمى‌شمارند، ويژه چه كسانى و چه نظامها و جامعه‌هايى است؟

جامعه‌هايى كه:

١- آزمند و زياده‌طلبند.

٢- اهل حسدند.

٣- نسبت به خانواده و فاميل تعهدى ندارند.

٤- اقدام به كارهاى خير نمى‌كنند.

٥- از حرام روى‌گردان نيستند.

٦- اهل شهوترانى و فساد اخلاقند.

٧- به جاى دين هواى نفس خويش را مى‌پرستند.

٨- شرافت و ارزش را در پول و ثروت مى‌دانند.

٩- شكمباره‌اند و شكمهاشان سير نمى‌شود.

١٠- دلهاشان (در برابر خدا و اندرز پيامبران «ع») نرم و فروتن نمى‌گردد.

١١- كانون فتنه‌هاى فردى و اجتماعى هستند.

١٢- معروف و نيكى را منكر و زشتى مى‌دانند.

١٣- منكر و زشتى را معروف و نيكى مى‌پندارند.

١٤- شاهد حق و برپا دارنده عدل و دادگرى ميانشان نيست.

١٥- دلهاشان مهرشده است (و سخن حقى را نمى‌شنوند و درك نمى‌كنند).