اهميت‌ترين ساختار اجتماعى را روشن مى‌سازد، و مفهوم واقعى «امنيت اجتماعى» را بطور دقيق تبيين مى‌كند. امنيت واقعى هنگامى بر اجتماعى پرتو مى‌افكند كه ذره‌اى از حقها و حقوقها پنهان نماند، و هيچ قدرت و مقام و فردى در هرطبقه اجتماعى، مانع اعطاى حق و اظهار حق نشود. اين آرمان والا آنگاه تحقق مى‌يابد كه اثرى از آثار طبقات سلطه‌گر و زورمند و زر به دست بر جاى نماند، و جامعه و مردم در جريانى طبيعى و انسانى به زندگى ادامه دهند.

امام على «ع»:

* ... و بنا يدفع اللّه الزّمان الكلب ... و لو قد قام قائمنا لذهبت الشحنأ من قلوب العباد، و اصطلحت السبّاع و البهائم حتى تمشى المرأة بين العراق الى الشام ... على رأسها زينتها لا يهيجها سبع و لا تخافه ...[١]

- به دست ما (حكومت ما) روزگار سختيها و تشنه‌كاميها سپرى گردد ... و چون قائم ما قيام كند كينه‌ها از دلها بيرون رود، حيوانات نيز باهم سازگارى كنند. در آن روزگار، زن، با همه زيب و زيور خويش، از عراق درآيد و تا شام برود و از هيچ‌چيز نترسد ...

و اين چگونگيها در دوران دولت حق آشكار مى‌گردد. و براى ما كه در زمانه آزمند حاكميت سرمايه و سرمايه‌دارى بر جهان، و در اين قرن ناآرام و ديوانه زندگى مى‌كنيم، و كينه‌توزيها و تجاوزگريها آشكارا در هرمرز و بومى به چشم مى‌خورد، و انسانهاى حق‌طلب از هرسوى عالم در فشارند، و از دروديوار آباديها و كشورها صدمه و گزند مى‌بينند، تصور چنين دورانى دشوار است. ما كه در دوران آكل و مأكولى اقتصاد سرمايه‌دارى زندگى مى‌كنيم، دورانى كه ويژگى اصلى آن اينست كه هركس حق ديگرى را بربايد و او را بدرد و از اين رهگذر به مبلغ سود و سرمايه خود بيفزايد، چگونه‌

[١] -« منتخب الاثر»/ ٤٧٤.