٢- بخشهايى از كتاب و سنت نبوى و ديگر رهبران معصوم، چنان متروك و رها شده و پوشيده مانده است كه گويا مرده است، و در افكار عمومى جامعه- و حتى افكار متخصصان و عالمان- نيز مطرح نيست. اين بخش از تعاليم اسلامى ديگربار احيا مى‌شود، و در متن آموزشهاى اسلامى قرار مى‌گيرد، و به صورت قانون و برنامه رسما اعلام مى‌گردد، و به عينيت و عمل درمى‌آيد. و به همين جهت‌ها است كه احكام و برنامه‌هاى امام مهدى «ع» براى مردم تازگى دارد.

در دعايى درباره امام غايب «ع» رسيده است:

* ... و ابدى ما كان نبذه العلماء وراء ظهورهم ممّا اخذت ميثاقهم على ان يينوه للّناس و لا يكتموه ...[١]

- ... مهدى «ع» آشكار مى‌سازد مسائل (و حقايقى) را كه عالمان آنها را پس پشت افكندند (و از نشر و اظهار آن خوددارى كردند) حقايقى كه از ايشان پيمان گرفته شده بود تا آنها را به مردمان بازگويند و از آنان پوشيده ندارند.

امام مهدى «ع» اين بخشها از احكام و آيين خداى را آشكار مى‌سازد، و بدون هيچگونه بيم و هراس از فرد يا افراد يا طبقاتى از جامعه، حقايق اسلام را آشكار مى‌كند، اگرچه گروهها و افرادى را خوشايند نباشد.

در حديثى را كه از امام على «ع» بازگو كرديم از جمله چنين آمده است:

امام على «ع»:

* ... الا و فى غد و سيأتى غد بما لا تعرفون ...[٢]

[١] -« بحار» ٨٥/ ٢٣٢.

[٢] -« نهج البلاغه»/ ٤٢٥.