عصر زندگى و چگونگى آينده انسان و اسلام پژوهشى در انقلاب جهانى مهدى( عج) - حكيمى، محمد - الصفحة ١٧٠
عن الجابرة.[١]
- هنگامى كه عيسى «ع» مىخواست با اصحاب خود وداع كند، ايشان را گرد كرد و آنان را به توجه به ناتوانان فرمان داد، و از نزديكى به جباران و گردنكشان نهى كرد.
اينها و صدها تعليم ديگر همه بيانگر خط اصلى حركت اسلام و برنامه حكومت اسلامى پيامبر اكرم «ص» و امام على «ع» بود، كه در تاريخ به ثبت رسيده و در عينيّت و عمل جريان يافته است.
بارى چنين دورههاى درخشانى در طول تاريخ تحقق يافت، و روزگارانى- اگرچه محدود- آيين عدل و حق بر جامعههايى پرتو افكند، و آسايش و آرامش و امنيت واقعى را براى انسانها به ارمغان آورد، ليكن اين دورهها پايدار نماند و پس از درگذشت رهبران راستين، بظاهر مغلوب باطل گرديد، و روزگار سياه ستم و بيداد و تجاوز و تبعيض، به دست طاغوتان سياسى و اقتصادى و نظامى سايه گسترد، و راحت و آسايش و امنيت را از مردمان بگرفت، و مستضعفان را در چنگال اهريمنى خود بفشرد، و راه تنفس را بر آنان ببست. و بدينسان روزگاران سياه تاريخ انسان، در بيشتر دورهها رقم خورد، و زندگى مستضعفان با اين رنجها و اندوهها و فشارها بگذشت.
اكنون پس از دوران طولانى ستمسالارى و بيدادگرى و حاكميتهاى ستم بنياد طبقاتى و اشرافيگرى، تاريخ به پيش مىرود تا ديگربار به دوران حاكميت مستضعفان و امامت عدل مهدوى «ع» گام گذارد، و بهطور كامل زمام امور جامعه را به دست فرودستان مظلوم بسپارد و همه آباديها را از طاغوتان و قارونان و سركشان و سلطهطلبان تصفيه كند. اين دوره از تاريخ و ويژگيهاى اصلى آن بصراحت در قرآن كريم و احاديث پيامبر «ص» و معصومان «ع» تبيين گشته است:
[١] -« بحار» ١٤/ ٢٥٢؛« الحياة» ٢/ ٥٢؛ فارسى آن ٢/ ٥٧.