- آن خداوندى كه زمين را چون فرشى بگسترد، و آسمان را چون بنايى بيفراشت، و از آسمان آبى فرستاد، و بدان آب براى روزى شما از زمين هرگونه ثمره‌اى برويانيد.

* هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ...[٢]

- اوست كه همه چيزهايى را كه در روى زمين است برايتان بيآفريد ...

* وَ لَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الْأَرْضِ وَ جَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ ...[٣]

- در زمين جايگاهتان داديم و راههاى معيشتتان را در آن قرار داديم ...

* الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً، وَ سَلَكَ لَكُمْ فِيها سُبُلًا، وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْ نَباتٍ شَتَّى. كُلُوا وَ ارْعَوْا أَنْعامَكُمْ ...[٤]

- خدايى كه زمين را آرامگاه شما ساخت. و برايتان در آن راههايى پديد آورد، و از آسمان باران فرستاد، تا بدان انواعى گوناگون از نباتات برويانيم. بخوريد و چارپايانتان را بچرانيد ...[٥]

اين آيات كه نمونه‌هايى از مجموعه تعاليم قرآنى در اين زمينه‌هاست، همگان را به بهره‌بردارى از مواهب طبيعى، خوردنيها، آشاميدنيها و ... دعوت كرده است، و طبقه‌اى مخصوص و نژادى خاص در بهره‌بردارى بيشتر مجاز شمرده نشده و امكانات زمين در اختيار انسانهاى ويژه‌اى قرار نگرفته است. اين خطابها در قرآن كريم عام است و توجه به همه افراد نوع انسانى. با اندك بررسى و برآوردى روشن مى‌گردد كه موارد بسيار زيادى كه در قرآن «لكم» (براى شما) آمده است به دنبال‌

[١] - سوره بقره( ٢): ٢٢.

[٢] - سوره بقره( ٢): ٢٩.

[٣] - سوره اعراف( ٧): ١٠.

[٤] - سوره طه( ٢٠): ٥٣ و ٥٤.

[٥] - براى توضيح بيشتر اين اصل قرآنى به« الحياة» ج ٤ ص ٣٧١ تا ٣٧٥، مراجعه شود.