همچنين از نظر تعاليم اسلامى، حاكميت اگر درست و اسلامى باشد و برنامه‌ها و مجريانى قرآنى و اسلامى به كار گمارده شوند، محروميت و نيازمندى در جامعه باقى نمى‌ماند، زيرا كه اصول عدل و حق اجرا مى‌گردد، و در پرتو آن اجراى اصول، همه مردم به رفاه و بى‌نيازى مى‌رسند.

امام على «ع»:

* أما و الّذى فلق الحبّة، و برأ النسمة، لو اقتبستم العلم من معدنه، و أدّخرتم الخير من موضعه، و أخذتم الطريق من وضحه، و سلكتم من الحقّ نهجه، لنهجت بكم السبل، و بدت لكم الأعلام، و أضاء لكم الاسلام، و أكلتم رغدا، و ما عال فيكم عائل، و لا ظلم منكم مسلم و لا معاهد ...[١]

- سوگند به خدايى كه دانه را (در دل خاك) بشكافت، و آدميان را آفريد، اگر علم را از معدن آن اقتباس كرده بوديد، و خير را از جايگاه آن خواستار شده بوديد، و از ميان راه به رفتن پرداخته بوديد، و راه حق را از طريق روشن آن پيموده بوديد، راههاى شما هموار مى‌گشت، و نشانه‌هاى هدايتگر پديد مى آمد، و فروغ اسلام شما را فرامى‌گرفت، و به فراوانى غذا مى‌خورديد، و ديگر هيچ عائله‌مندى بى‌هزينه نمى‌ماند، و بر هيچ مسلمان و غيرمسلمانى ستم نمى‌رفت.

در پرتو حاكميت قرآنى و محمدى «ص» و علوى «ع» امام مهدى «ع»، و با اجراى اصل عدالت اجتماعى كه سيره انكارناپذير آن امام بزرگ است، تمام نابسامانيها سامان مى‌يابد، و نيازها برآورده مى‌گردد، و رفاه اقتصادى و آسايش معيشتى بر تمام بخشها و زواياى زندگى خانواده بشرى پرتو مى‌افكند.

[١] -« كافى» ٨/ ٣٢؛« مستدرك نهج البلاغه»/ ٣١؛« الحياة» ٢/ ٤٩٣.