احاديث درباره رفاه اقتصادى دوران ظهور بسيار است، و شايد از جمله مسائلى باشد كه بيشترين تأكيد بر آن شده است. و اين اهميت موضوع و نقش آن را در ساختن جامعه سالم قرآنى مى‌رساند، و شايد پس از اصل عدالت دومين موضوعى باشد كه در آن دوران در جامعه‌ها پديد مى‌آيد. و اين هردو با يكديگر پيوندى ناگسستنى دارند، زيرا كه اجراى دقيق عدالت براى از ميان بردن روابط ظالمانه و غاصبانه آكل و مأكولى است تا اقويا حق ضعيفان را نخورند و آنان را محروم نسازند. بنابراين، رفاه اقتصادى براى همه، با اجراى اصل عدالت اجتماعى و برپايى قسط قرآنى امكان‌پذير است، بلكه رفاه و بى‌نيازى از ميوه‌هاى درخت تناور عدل است، و امام با تحقق بخشيدن به اصول دادگرى و عدالت اجتماعى، همگان را به زندگيى درست و سامان يافته مى‌رساند.

امام صادق «ع»:

* ... إنّ الناس يستغنون إذا عدل بينهم ...[١]

- ... مردمان بى‌نياز مى‌گردند آنگاه كه عدالت ميانشان حاكم باشد ...

امام كاظم «ع»:

* انّ اللّه لم يترك شيئا من صنوف الأموال إلّا و قد قسّمه، و أعطى كلّ ذى حقّ حقّه، الخاصة و العامة، و الفقراء و المساكين، و كلّ صنف من صنوف الناس ...

فقال: لو عدل فى الناس لأستغنوا ...[٢]

- خداوند همه ثروتها را (از همه منابع درآمد) ميان مردم تقسيم كرده است، و به هركس حقش را داده است: كارگزاران و توده مردم و بينوايان و تهيدستان و هرگروهى از گروههاى مردم. سپس امام گفت: اگر عدالت اجتماعى برقرار شده بود همه مردم بى‌نياز شده بودند ...

بنابراين در سايه عدالت است كه به رفاه اقتصادى و بى‌نيازى مادى مى‌توان‌

[١] -« كافى» ٣/ ٥٦٨.

[٢] -« كافى» ١/ ٥٤٢.