امام مهدى «ع»، كه در آموزش منسجم و همآهنگ خود، جامعه را به انسجام و يگانگى رهنمون مى‌شود، دستياران و كارگزارانى ندارد كه هركدام به شيوه‌اى دين خدا را تفسير كنند، و كارها را به تفرقه و تضاد بكشانند، و مردمان را به حيرت و سردرگمى دچار سازند، بلكه كارگزاران و مجريان امور، در جامعه الهى مهدوى «ع»، نيز در مسائل اصلى و فرعى، در پرتو تعاليم امام خويش، به شناختى دست مى‌يابند كه هيچ اشتباه و اختلافى در آن نيست، آنان راه و روش دين خدا و امام بزرگ خويش را يكدست و يكسان و منسجم تبيين مى‌كنند، و هم‌رأى و همآهنگ به نشر تعاليم اسلامى و برنامه‌ريزى و ساختن جامعه و انسان مى‌پردازند.

امام صادق «ع»:

*- ابو بصير: جعلت فداك ليس على الأرض يومئذ مؤمن غيرهم (اصحاب المهدى)؟ قال: بلى و لكن هذه الّتى يخرج اللّه فيها القائم، و هم النجباء و القضاة و الحكّام و الفقهاء فى الدّين، يمسح اللّه بطونهم و ظهورهم، فلا يشتبه عليهم حكم‌[٢].

- ابو بصير گويد: به امام صادق گفتم: فدايت گردم در آن روزگار (روزگار ظهور) مؤمنانى جز ياران مهدى «ع» وجود ندارند؟ امام فرمود: آرى مؤمنانى جز آنان هستند، ليكن آن گروه كه قائم هنگامى كه قيام مى‌كند با او كار مى‌كنند، نجيبان و قاضيان و حكم‌گزاران و فقيهان و دين‌شناسانى هستند

[١] -« بحار» ٥٣/ ٤.

[٢] -« منتخب الاثر»/ ٤٨٥.