موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٣٤ - چهارم شغل نبودن سفر

[سؤال ٢٤٥٣] ١١٧٧- ١٣٤٦

٣. بنده گاهى به مرخصى هم مى‌روم، همواره در فاصله بين محل سكونتم و شهرستان باختران (حدود ١٨ كيلومتر) در حال تردد هستم، تكليف نماز و روزه چه مى‌شود؟

بسمه تعالى، حكم مسافر داريد.

[سؤال ٢٤٥٤] ١٠٦١- ٨٢٠

٢. اشخاصى كه شغل آن‌ها حفظ بعضى مقامات است؛ مثلًا از منزل خود مى‌روند تا منزل قاضى دادگاه؛ گاهى مستقيم و گاهى هم به اطراف مى‌روند تا رفقاى خود را جمع كنند كه با هم بيايند منزل قاضى دادگاه و از منزل آقاى قاضى به اتفاق ايشان و براى محافظت او، حركت مى‌كنند به سوى دادگاه، كه تمام آن‌ها به حد مسافت است، هم از منزل قاضى تا دادگاه و هم از منزل خودشان تا منزل قاضى دادگاه و گاهى هم از منزل خودشان تا منزل رفقا كه مى‌روند آن‌ها را هم خبر كنند و با خود بياورند در منزل قاضى دادگاه به حد مسافت است، در تمام اين صور نماز آن‌ها تمام است يا قصر؟

بسمه تعالى، در فرض مسأله كه طى مسافت شرعى مى‌شود براى رسيدن به هر يك از مقاصد مذكوره، نماز شكسته است.

[سؤال ٢٤٥٥] ١١٦٢١١١١

بسمه تعالى‌

مرجع عالى‌قدر، حضرت امام خمينى‌

معروض مى‌دارد: اين‌جانب منزلم در كرج، محل كارم تهران، سه راه آذرى است، طبق دستور توضيح المسائل حضرت‌عالى، كه راجع به آموزگار مى‌فرمايند «بايد نماز را قصر، روزه را بخورد، بعد در ايام ديگر سال بگيرد» آيا اين مسأله درباره اين‌جانب هم كه كارگر هستم صدق مى‌كند؟ اگر صدق مى‌كند، من كارگرم، تمام ايام سال را رفت و آمد مى‌كنم، بايد همه عمر، نماز قصر بخوانم، روزه را هم بخورم؛ چراكه اگر يك روز