موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٢٢ - اول پيمودن مسافت شرعى

زندگى دائمى، حكم مسافر داريد.

[سؤال ١٨٥١] ١٥٩٣- ١٩٧١

٦. بنده در طول خدمت در روستا گاهى يك هفته در روستا مى‌مانم و آخر هفته به شهرى كه خودم در آن ساكن هستم- مثلًا باختران- بر مى‌گردم، كيفيت خواندن نماز در اين صورت در روستا و در شهر خودم به چه نحو است؟

بسمه تعالى، در وطن، نماز تمام است و در محل خدمت، اگر با وطن به قدر مسافت شرعى فاصله دارد، حكم مسافر داريد.

[سؤال ١٨٥٢] ٩٤٥- ٢٨٣٥

٤. اگر كسى از وطنش- مثلًا- براى ديدن تعليمات نظامى به پنج فرسخى برود و نمى‌داند كى به وطن باز مى‌گردد، در ضمن ده روز يا يك ماه و يا دو ماه، آيا نمازهاى او شكسته است يا تمام؟

بسمه تعالى، نماز او شكسته است؛ مگر آن‌كه سى روز مردّد در آن‌جا بماند، كه در اين صورت، بايد بعد از آن تمام بخواند.

[سؤال ١٨٥٣] ٨٢٢٧٤٤٨

بسمه تعالى‌

محضر مبارك قائد اعظم آيت اللَّه العظمى امام خمينى، دام ظله العالى‌

بعد التحيّة و السلام و عرض ادب، اجازه فرماييد مسائل زير مطابق نظر مبارك جواب داده شود.

١. چه مى‌فرماييد عده‌اى هستيم كه در حدود بيست ماه مى‌باشد از شش فرسخى به نماز جمعه در شبستر حاضر مى‌شويم و تصميم داريم كه همه موقع شركت كنيم و گاه بى گاه بعضاً يك هفته غيبت مى‌باشد. آيا اين عدّه با طىّ اين مسافت كه رفت و آمد روى هم دوازده فرسخ مى‌باشد نماز عصر را با اين تصميم فوق شكسته بخوانيم و يا تمام.