موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٤٨ - چهارم شغل نبودن سفر
روزه صحيح است؛ و همچنين از وقت اشتغال به شغل رانندگى در صورتى كه به مقدار مسافت شرعى باشد كه در غير سفر اول، نماز تمام و روزه صحيح است؛ و تا ده روز در يك محل توقف نكردهايد، حكم تمام باقى است، ولو در اثناى اشتغال شغل رانندگى در كمتر از مسافت هم باشد؛ ولى در سفر به وطن و برگشت و نظاير آنكه شغل شما نيست، نماز شكسته و روزه صحيح نيست.
[سؤال ٢٢٧٨] ٤٥٩٤- ٣٣٥
٤. شخصى كه در جهاد سازندگى جهت رانندگى با كاميونهاى سنگين استخدام شده و معمولًا كمتر از مسافت شرعى يعنى ٢٤ كيلومتر رفت و آمد مىكند و گاه نيز به عنوان مأموريت به مسافرت مىرود؛ آيا جزو كسانى است كه شغل آنها سفر است؟
همچنين اگر در هر روز بيش از مسافت شرعى برود چطور؟
بسمه تعالى، در سفر شرعى كه به عنوان شغل او است، نماز تمام است.
[سؤال ٢٢٧٩] ٨٥٩٣- ١٨٩٠
٨. افرادى كه شغل آنها سفر است مانند رانندهها گاهى چند روز ماشين را در محل گذاشته با وسيله ديگر براى تهيه لوازم ماشين مىرود به شهر ديگر در اين چند روز تكليف او از لحاظ روزه و نماز چيست آيا شغل با چنين سفرى قطع مىشود يا نه؟
بسمه تعالى، سفر مزبور سفر در شغل نيست و وظيفه او در اين سفر قصر است ولى احتياط به جمع مطلوب است.
[سؤال ٢٢٨٠] ٩١٠٤- ٢٦١
٣. افرادى كه در جبههها مسئوليت رانندگى خودروها را دارند چه آن افرادى كه شغلشان در موطنشان رانندگى است و چه آن افرادى كه شغلشان رانندگى نيست و به حكم وظيفه شرعى در جبهه خودرو تحويل گرفتهاند، نماز خواندنشان چه صورتى دارد؟ آيا بايستى شكسته بخوانند يا كامل؟