شخصى بوده است ٥٥ ساله كه در حدود ٨ ماه قبل فوت كرده است و از زمان كودكى از لحاظ عقلى داراى رشد كامل نبوده و ضرر و زيان خود را نمى‌دانسته، حتى خريد و فروش. در اين مورد، دو برگ- يكى قيم‌نامه و ديگرى مربوط به معاينه مركز روان‌پزشكى رازى تهران- تقديم شد كه اين عقب ماندگى او را تأييد مى‌كند. ايشان مقدارى درخت تبريزى و مقدار ٣ ١ زمين از ٢ جو ملك كه در محل معروف است، در يكى از روستاهاى زنجان داشته. در حدود ٢٦ سال قبل با هميارى عده‌اى ناآگاه، با دادن پول ناچيزى از چنگ ايشان در آورده بودند و به برادرش داده بودند. در حدود ١٤- ١٥ ماه قبل با شكايت اين‌جانب و با دخالت دادستانى شهرستان زنجان، در حضور مأمور دادستانى با دخالت شوراى روستا كه سند آن موجود است، مقدار ملك مزبور به عنوان صلح، بازپس گرفته شده و به ايشان داده شد و عمر ايشان هم وفا نكرد و حدود ٨ ماه قبل فوت گرديده. ايشان در مدت زندگى خود نه نماز خوانده و نه روزه گرفته و يك ورثه پسر ٢٠- ٢١ ساله دارد كه از ٧- ٨ سالگى در شهر زندگى مى‌كند و مى‌گويد اين زمين‌ها را بفروشيم و براى پدرم نماز و روزه بگيريم. حال مى‌خواهم از امام عزيز، بگوييد كه آيا براى ايشان- كه شرح حال او در بالا گفته شد- احتياج به گرفتن نماز و روزه است يا نه؟ و آيا اين‌جانب كه از طرف دادستانى، قيم ايشان بودم باز مى‌توانم بعد از فوت ايشان- در صورت داشتن ورثه عاقل و بالغ- در اموال او دخالتى داشته باشم يا نه؟

از خداوند متعال، پيروزى اسلام و طول عمر رهبر عزيزمان را خواستارم.

بسمه تعالى، اگر مجنون نبوده، قضاى نمازها و روزه‌هاى او بر پسر بزرگ او واجب است و مى‌تواند براى انجام آن‌ها كسى را اجير نمايد و قيمومت‌