موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٥٦ - چهارم شغل نبودن سفر
ايشان فرمودند روزه بنده با اين شكل درست نيست. با توجه به مراتب فوق خواهشمندم بفرماييد آيا روزه بنده با نحوى كه عرض نمودم صحيح است يا خير و اگر صحيح نيست تكليف بنده چيست و روزههاى قبل و نمازهاى پيش از اين چطور مىشود؟ قبلًا از لطف شما تشكر مىنمايم.
بسمه تعالى، شغل محسوب نمىشود و احكام مسافر دارد و روزههايى كه گرفته بايد اعاده و نمازهايى كه تمام خوانده قصراً قضا شود.
٢. ضمناً برادرى هم يك مسأله دارد كه از اين قرار است در وقتى كه نمىدانسته و متوجه نبوده مال كسى را كه گويا بهايى هم بوده خورده و يا سرقت نموده و او هم اكنون در خارج از كشور است و مقدارى از اموالش را دولت در اختيار گرفته اين برادر كه مىخواهد خود را تطهير كند چگونه ممكن است؟
بسمه تعالى، به ورثه مسلمان او رد كند و اگر ندارد به حاكم شرع مراجعه نمايد.
در خاتمه از خداوند قادر متعال خواستارم كه انقلاب اسلامى ايران را به رهبرى امام عزيز به پيروزى نهايى برساند و دشمنان اسلام را به دست مسلمانان خوار و ذليل بگرداند و امام خمينى را تا انقلاب حضرت مهدى عجل اللَّه تعالى فرجه براى ما حفظ فرمايد. والسلام
[سؤال ٢٢٩٦] ٤٥٩٩- ١٠٢٩
٢. كسى كه مثلًا در كرج سكونت دارد و هر روز از كرج به تهران مىآيد و در مؤسسهاى كار مىكند و شغل او در آن مؤسسه رانندگى است كه در تهران و حومه رفت و آمد مىكند؛ نماز او در خود آن مؤسسه و خارج آن چه صورت دارد؟
بسمه تعالى، در خود مؤسسه تا اشتغال به رانندگى ندارد، شكسته است و در راهى كه مشغول رانندگى است؛ چنانچه شغل او رانندگى به حد مسافت است، تمام بخواند.
[سؤال ٢٢٩٧] ١٠٦٤٨٨٦
بسمه تعالى
محضر مقدس رهبر عالىقدر، آيت اللَّه العظمى حاج سيد روح اللَّه الموسوى