مسافرت كرد و نمازش را تمام خواند، دو سه ماهى را به كمتر از مسافت شرعى كرايه‌كشى و رفت و آمد مى‌كند. در اين صورت اگر بعد از دو سه ماه مجدداً براى همان شغل سابق به حد مسافت شرعى مسافرت كند، آيا بايد نماز را تمام بخواند يا اين‌كه به‌هم خورده و بايد در سفر اول قصر و در سفر دوم تمام بخواند؟ حكمش را مرقوم فرماييد.

بسمه تعالى، با فرض دوام شغل، ولو در كمتر از مقدار مسافت، حكم عمليت سفر به حال خود باقى است.

[سؤال ٢٣٥٤] ١٠٩٩٨٨٤

بسمه تعالى ١٢/ ٩/ ١٣٦١

محضر مبارك رهبر و قائد عظيم الشأن، حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى، دامت بركاته، نسبت به بعضى از مسائل فقهى و شرعى، نظر آن مرجع را خواهانيم.

١. كسانى كه شغلشان خلبانى مى‌باشد، در مأموريت‌هاى يك ماهه، در صورتى كه امكان ٣٠ روز ماندن در يك محل و امكان پرواز هم مى‌باشد، حكم نماز و روزه آن‌ها را بيان فرماييد.

بسمه تعالى، در مدتى كه اشتغال به خلبانى دارد، وظيفه او تمام است. بلى اگر ده روز يا بيشتر- ولو بدون قصد- در يك محل بماند، در سفر اولى كه بعد از آن مى‌كند بايد شكسته بخواند؛ و در هر مورد كه نماز او تمام است، روزه هم مى‌تواند بگيرد و اگر نماز، شكسته است، روزه صحيح نيست.

٢. در مورد افرادى كه مأمور به خدمت مى‌باشند و محل سكونت تا محل كار آن‌ها، از حد فاصله شرعى مى‌گذرد، نماز آن‌ها قصر و روزه نمى‌توانند بگيرند. در صورتى كه مدت مأموريت ٤ الى ١٠ سال مى‌باشد، چگونه مى‌توانند قضاى روزه را بگيرند؟

بسمه تعالى، قضاى روزه هر سال را نبايد از سال بعد، به تأخير اندازد و براى اين كار بايد يا در وطن، روزه‌ها را قضا كند يا در محلى قصد ماندن ده روز كند و روزه‌هاى قضا را بگيرد.

٣. كسانى كه قصد ماندن ده روز در محل را دارند و مى‌خواهند در نماز جمعه كه فاصله آن از حد