موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٤٢ - قرائت و ذكر

[سؤال ١٤٠٦] ٦٥٩٢٣٦٧

بسمه تعالى‌

الحمدللَّه رب المستضعفين، والسلام على سيدنا محمد صلى الله عليه و آله و سلم‌

با درود به روان شهدا و با سلام فراوان به شما، آن پير پارساى طريقتمان‌

خواهشمندم كه به سؤالات زير پاسخ بفرماييد.

١. با توجه به اين‌كه در تلفظ حرف (ض) در تجويد چند قول وجود دارد، خواهشمندم بفرماييد شما به كدام قول عمل مى‌كنيد؟ (يك قول مى‌گويد كه برخورد نوك زبان با دندان آسيا؛ يك قول هم مى‌گويد كه برخورد كناره بن زبان با دندان آسيا)

٢. در تلفظ (ط) به كدام قول عمل مى‌كنيد؟ (مخرج حرف ط را كجا مى‌دانيد؟)

٣. در تلفظ (ظ) به كدام قول عمل مى‌كنيد؟ (مخرج حرف ظ را كجا مى‌دانيد؟)

بسمه تعالى، ١ و ٢ و ٣، شناختن مخارج حروف طبق قول علماى تجويد واجب نيست. بايد تلفظ هر حرف به نحوى باشد كه در عرف عرب صدق كند آن حرف ادا شده.

٤. آيا اگر امام جماعتى نمى‌دانست نمازش درست نيست يعنى يقين به صحت داشت، بعد كه فهميد، بايد نماز مأمومين را قضا كند؟

بسمه تعالى، تكليفى نسبت به مأمومين ندارد و نماز آن‌ها قضا ندارد.

٥. آيا وقتى كه نذر كرديم و يك مدتى از نذر گذشت، مى‌توانيم آن را عوض كنيم؟ مثلًا نذر كرديم كه تا آخر عمر اگر فلان كار مكروه را انجام داديم، دو ركعت نماز بخوانيم؛ آيا بعداً مى‌توانيم اين دو ركعت را كم يا زياد و يا مثلًا تبديل به روزه، وضو، غسل كنيم يا به يكى از اين‌ها؟

بسمه تعالى، بعد از تحقق نذر نمى‌توان آن را تغيير داد.

[سؤال ١٤٠٧] ٢١٥- ٢١٤

٣. آيا ادا كردن كلمات در نماز از مخرج واقعى‌شان واجب است؟

بسمه تعالى، بايد كلمات طورى ادا شود كه عرف عرب آن را صحيح بداند.