موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٠٧ - بلاد كبيره
اين دو محل كار را انجام مىدهد كه در مجموع، مسافت از خانه به محل اول و چند بار رفت و برگشت و بازگشت به خانه، بيش يا اقلًا هشت فرسخ مىشود، حكم نماز و روزهاش چيست؟
بسمه تعالى، در فرض مرقوم، مسافت محقّق نيست.
٢٣. آيا مطلق خانه پدرى انسان، وطن انسان حساب مىشود يا آن خانهاى كه در آن زندگى كرده؟ و اگر مدت زندگى كردن او در آن خانه كوتاه باشد (مثلًا يكى دو سال) آيا باز هم وطنش محسوب مىشود؟
بسمه تعالى، اگر محل تولد خود او باشد و در آنجا رشد كرده، وطن اصلى محسوب مىشود.
[سؤال ٢٠٣٦]
٢٤. اگر قصد كند در محلهاى از بلاد كبيره انسان بماند، ولى مثلًا پس از يكى دو سال، از آن محله به محلهاى ديگر برود (اعم از كسى كه خانه اجارهاى دارد يا خانه ملكى) آيا آن محلهاى كه قصد ماندن در آن را كرده بود، براى هميشه وطن او محسوب مىشود؟
بسمه تعالى، اگر از محلهاى كه وطن او شده اعراض نكرده است، حكم وطن در آن باقى است.
٢٥. كسى كه در جايى قصد توطّن مىكند، آيا از بدو ورود، نماز و روزهاش تمام و صحيح است يا مدتى بايد در آنجا اقامت نمايد؟ اين مدت، چند ماه يا چند سال است؟
بسمه تعالى، به مقدارى بايد در آنجا بماند كه عرف بگويد آنجا را وطن اتخاذ كرده است.
٢٦. كسى كه قصد اعراض از وطنش را دارد (مثلًا قصد دارد سال ديگر از وطنش خارج شود و ديگر آنجا نيايد)، آيا از لحظهاى كه قصد اعراض كرده، نمازش شكسته مىشود و روزه نمىتواند بگيرد؟
(به فرض اينكه قصد ده روز اقامت در آن نكند).
بسمه تعالى، تا از آن خارج نشده، حكم وطن باقى است.
[سؤال ٢٠٣٧]
٢٧. اگر كسى ٣٠ روز در محلهاى بدون قصد اقامت بماند، بايد از آن به بعد نمازش را تمام بخواند. حكم روزهاش چيست؟
بسمه تعالى، در فرض مسأله، نماز تمام و روزه صحيح است.