٢. در صورتى كه شخصى در شهرى نظير تهران از محل كارش يا منزل بايد فاصله‌اى بيش از نيم‌فرسنگ را طى كند آيا روزه‌اش قبول است يا بايد از آخرين نقطه كه فاصله بيش از رسيدن صداى يك خروس است تا ٤ فرسنگ محاسبه شود كه در شهرى نظير تهران ممكن است حتى به فاصله از منزل تا محل كارش به بيش از هفتاد كيلومتر هم برسد.

بسمه تعالى، در تهران مبدأ مسافت از منزل حساب مى‌شود و در شهرهاى عادى از آخر شهر.

[سؤال ١٩٦١] ٨٧١٤٩٨٨

بسمه تعالى‌

در بلاد كبيره، مبدأ و منتهاى سفر درب خانه است؛ در صورتى كه مسافر به بلاد كبيره باز گردد و وارد محدوده محله (براى ساكنين بعد از كبيره شدن) يا محدوده تهران قديم (براى ساكنين قبل از كبيره شدن) شود، ولى به درب خانه نرود و مجدداً به سفر جديدى عازم شود، تكليف شرعى او چيست؟

بسمه تعالى، مبدأ را از همان نقطه‌اى كه شروع به سفر جديد كرده قرار دهد.

[سؤال ١٩٦٢] ٧٦٨- ٧٠٩٤

٢. از فرداى روزى كه به اين منزل آمديم، در محل كار خود حاضر شديم و قهراً اين مورد هر روز ادامه داشته و دارد. جهت استحضار اضافه مى‌نمايد كه مسافت محل كار هر يك از اهل خانواده تا منزل، حدود ١٧ الى ٢٠ كيلومتر مى‌باشد. از طرفى هر جمعه جهت اقامه نماز جمعه به دانشگاه عزيمت نموده‌ايم كه مسافت آن تا منزل، حدود ٥/ ٢١ كيلومتر است. اخيراً كه فتاواى حضرت‌عالى در رابطه با بلادكبيره- در روزنامه‌ها و مجلات- انتشار يافت، موضوع را با بعضى علما مطرح نموديم. عده‌اى فرمودند كه مى‌بايست ده روز قصد كرده و در منزل بمانيد و به محل كار و نماز جمعه‌