موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٤٩ - بلاد كبيره

وطن او نيست، بدون قصد ماندن در يك محله آن، حكم مسافر دارد.

[سؤال ٢١١٢] ٩٥٠٧٩٧

بسمه تعالى ١٩/ ٦/ ١٣٦١

با درود و سلام خدمت شهداى راه حق و رزمندگان سلحشور و سلام خدمت امام‌

من در سال ١٣٥٩ از شهرستان اراك به تهران آمده و در آموزشگاه افسرى ژاندارمرى استخدام شدم. پس از گذراندن يك‌سال آموزش، در سال ١٣٦١ تقسيم شده و من سهميه تهران شدم و فعلًا در اداره سياسى- ايدئولوژيك ژاندارمرى مشغول خدمت مى‌باشم. از شما خواهش مى‌كنم وضعيت نماز و روزه مرا روشن نماييد.

بسمه تعالى، بدون قصد اقامت ده روز در يك محله در تهران، نماز و روزه شما قصر است.

[سؤال ٢١١٣] ٩٥١٧٣١

بسمه تعالى‌

كسانى كه در تهران مستأجرند (تهرانى و غير تهرانى) و وضعيت سكونتشان در خانه اجاره‌اى طورى است كه مانند اكثريت قريب به اتفاق مستأجرين احتمال اين‌را مى‌دهند كه هر چند سالى را در محله‌اى ساكن باشند، تكليف نماز و روزه‌شان چيست؟ و در صورتى كه حكم مسافر را دارند، لطفاً با شرح و تفصيل مرقوم بفرماييد:

آيا مى‌تواند قصد اقامت ده روز در محل را كرده و نمازشان را تمام بخوانند؟ و اگر قصد كردند، در چه صورت مجدداً نمازشان قصر خواهد بود؟ و اگر خواسته باشند هميشه نمازشان را كامل بخوانند و روزه بگيرند، در چه صورت مى‌توانند؟ مثلًا اگر مدت يكى- دو يا سه ماه پس از قصد اقامت، از محل خارج نگردند، آيا پس از اين مدت، با يك مسافرت نمازشان باز هم پس از بازگشت از مسافرت، قصر خواهد بود؟

و در ايامى كه قصد اقامت كرده‌اند، آيا بايد در مدت قصد، از خانه يا از محل خارج نشوند و يا اين‌كه از محدوده ٥/ ٢٢ كيلومتر از خانه مسكونى نبايد خارج شوند؟