موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٣٩ - دوم قصد پيمودن مسافت شرعى از اول سفر
وطن شما باشد روزهايى كه از وطن تا محل كار و از آنجا تا محل مأموريت قصد مسافت شرعى داريد، حكم سفر مترتّب است و اگر از اول قصد مسافت نداريد حكم سفر مترتب نيست و نمازى كه در سفر خوانده شده در وطن اعاده ندارد.
[سؤال ٢٢٦٠] ٧٥٨- ٥٤٢٩
٤. صبح از منزل كه خارج شدم به قصد محل كار، از محل كارم قصد كردم به شهر مذهبى قم بروم، رفتم و وقت برگشتن آمدم محل كارم؛ آيا نماز را بايد شكسته بخوانم؛ چون از اول (از منزل) قصد قم رفتن نداشتم و اين قصد در محل كارم پيدا شد؟
بسمه تعالى، اگر مقدار مسافت شرعى با قصدْ طى شده، حكم سفر مترتب بوده است.
[سؤال ٢٢٦١] ١٠٤٥٧٩٧٣
بسمه تعالى
١. با توجه به اينكه حضرت امام، مدّ ظله، در بلاد كبيره مسافرت بيش از بيست و دو كيلومتر را باعث قصر نماز و روزه مىداند؛ تكليف شخصى كه تا محل كارش اين مقدار طى نكرده، ولى بعد از محل كار همه روزه يك روز بيشتر از بيست و دو كيلومتر و يك روز كمتر از بيست و دو كيلومتر مسافرت مىكند؛ چيست؟ ضمناً، هنگام برگشتن از اين مسافرت كه نماز قصر بوده و هنوز به خانه مراجعت نكرده حكمش چيست؟
بسمه تعالى، اگر در وقت حركت از محل سكونت، قصد دارد كه بعد از محل كارش هم مقدارى طى كند كه مجموع ٥/ ٢٢ كيلومتر يا بيشتر است؛ حكم مسافر دارد.
٢. اگر كسى بيشتر از بيست و دو كيلومتر در بلاد كبيره مسافرت كرده و آنجا قطعاً نمازش قصر است آيا به سبب نماز جماعت- هماهنگى با ديگران- مىتواند نماز قضاى چهار ركعتى بخواند يا خير؟ با توجه