موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٣٣ - اول پيمودن مسافت شرعى

[سؤال ١٨٧٣] ٨٣١٨٢٣

بسمه تعالى‌

قم، دفتر محترم استفتائات امام، با ابلاغ سلام و تحيت‌

احتراماً؛ چندين سؤال از طريق كاركنان اين مؤسسه توليدى به انجمن رسيده كه عين سؤالات، جهت اخذ جواب تقديم مى‌گردد.

١. ما در كارخانه‌اى هستيم كه فاصله آن از ديوار آخر شهر ١٨ كيلومتر است؛ ولى گاهى از منازل تا كارخانه، از مرز ٣٠ كيلومتر هم مى‌گذرد. آيا ما حكم مسافر را داريم يا خير؟

بسمه تعالى، در شهرهاى متعارف، مسافت، از انتهاى شهر تامقصد حساب مى‌شود و چنانچه دو راه باشد، هر يك از دو راه، حكم خود را دارد.

٢. شركت تعاونى مصرف اين واحد توليدى به اعضاى خود، پودر و روغن نباتى و صابون مى‌دهد؛ البته با توجه به مسأله بسيج اقتصادى و توزيع ارزاق، به صورت سهميه‌بندى معين گرفتن اين سهميه، از تعاونى چه صورتى دارد؟

بسمه تعالى، تابع مقررات دولت اسلامى است.

٣. اين شركت به كاركنان خود، وام ضرورى پرداخت و مبلغى را به عنوان بهره، از افراد كسر مى‌نمايد.

صورت شرعى آن چگونه است؟

بسمه تعالى، بهره پول، ربا و حرام است.

٤. با توجه به اين‌كه اين شركت، ملى شده است، شورا و انجمن اسلامى و تعاونى مصرف و مسكن، به مأموريت‌هايى با هزينه شركت مى‌روند و همچنين نوشت‌افزار و هزينه‌هاى ديگرى را خرج مى‌نمايند.

از نظر شرعى چه صورتى را پيدا مى‌نمايد؟

البته بايد توجه داشت كه شركت تعاونى مصرف و مسكن، يك شركت مستقل است.

بسمه تعالى، طبق مقررات شركت مانع ندارد.

[سؤال ١٨٧٤] ٢١٨- ٨٢٣

٢. شهرهاى غير كبير مثل قم، كاشان، يزد و امثال آن، كه توسعه پيدا كرده است، ابتداى حد ترخص آيا از خانه‌هاى ساخته شده جديد حساب مى‌شود؟