موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٢٤ - بلاد كبيره
گفت: از اواخر و يا اواسط عمر نماز و روزه را به جاى مىآورد، منتها نه به طور مرتب، و در حدود ٤٠ الى ٥٠ روز به فوتش سكته مغزى نموده و قادر به انجام نماز و روزه نبوده و وصيت هم ننموده بود.
تكليف شرعى اينجانب از نظر نماز و روزه چگونه خواهد بود؟
بسمه تعالى، هر مقدار يقين داريد كه نماز و روزه بر او واجب بوده و ترك كرده را قضا كنيد.
٣. اگر در وصيتنامهام كه تنها خودم امضا نمودهام چيزى- مثلًا دو دانگ خانهاى كه دارم- به مادرم بخواهم ببخشم، از نظر قانونى و شرعى آيا قابل اجرا خواهد بود و يا خير راه ديگر دارد؟ و آن راه چگونه است؟
بسمه تعالى، بخشش نسبت به بعد از مردن صحيح نيست و مىتوانيد در حيات خود به او ببخشيد و تحويل او دهيد.
[سؤال ٢٠٦٨] ٩٢٠٦٢١
بسمه تعالى ٢٤/ ٧/ ١٣٦١
دفتر حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى، مدّ ظله العالى
محترماً اينجانب منزل مسكونى در شهرستان دارم كه همسر و فرزندم در شهرستان مىباشند و اكنون در تهران مشغول به كار شدم و تمامى هفته را در تهران منزل مادرم هستم؛ فقط شبهاى جمعه و روز جمعه را به شهرستان مىروم. اكنون مستدعى است تكليف انجام فرائض نمازهاى يوميهام را بفرماييد چگونه مىبايست ادا كنم؟ آيا نمازها در كجا شكسته مىباشد در صورتى كه در تهران كارم دائمى خواهد بود؟ و من اللَّه التوفيق
بسمه تعالى، اگر تهران محل تولد شما است و در آن بزرگ شدهايد، محدوده تهران قبل از كبيره شدن آن، وطن شما محسوب است و در محل سكونت چنانچه محل تولد شما نباشد و قصد ماندن هميشه هم در آن نداريد، حكم مسافر داريد؛ و صور ديگرى هم در مسأله هست كه با مراجعه به رساله عمليه معلوم مىشود.