موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٩٤ - چهارم شغل نبودن سفر
[سؤال ٢٥٦٣] ١٢٣٦١٠٥١
بسمه تعالى
محضر مبارك حضرت آيت اللَّه خمينى، دام عزّه
اينجانب كارمند شهردارى منطقه چهار تهران مىباشم و مأموريتمان اكثراً در نقاط مختلفى است كه از هشت فرسخ بيشتر است و مأموريتها معمولًا چهل و هشت ساعته مىباشد، علىهذا تكليف بنده از نظر نماز و روزه طبق فتواى آن حضرت چيست؟ و منزلمان زمانآباد است كه از شهردارى محل كارم تقريباً چهار فرسخ مىباشد.
بسمه تعالى، اگر شغل شما در مقدار مسافت شرعى به نحو دورهگردى است، در مسير اشتغال، حكم مسافر نداريد و از منزل تا محل شغل چنانچه به قدر مسافت باشد حكم مسافر داريد.
[سؤال ٢٥٦٤] ١٢٣٧١٠١٥
بسمه تعالى ٤/ ٩/ ١٣٦١
محضر مبارك حضرت نايب الامام، امام خمينى، دام ظله الشريف
آيا كسانى كه كسب و كار آنها جادهسازى است و هميشه روزى يك يا دو كيلومتر يا بيشتر و كمتر حركت دارند، و از وطن خود بيشتر از مسافت- مانند ده فرسخ و بيست فرسخ- دور مىشوند و مرتب در اين راه در حركت هستند، نماز و روزه خود را چه كنند؟
بسمه تعالى، اگر كار در محل معينى است و با محل سكونت به مقدار مسافت شرعى فاصله دارد، در بين راه و محل كار حكم مسافر دارند ولى كسى كه شغل او رانندگى در مقدار مسافت شرعى باشد در آن سفر شغلى، نمازش به ترتيبى كه در حكم نماز رانندگان در رساله مذكور است تمام است.