٩. فرموده‌ايد كسى كه نيت اقامه در جايى دارد، اگر در ضمن، قصد داشته باشد كه در بين ده روز، يك ساعت يا دو ساعت به مادون مسافت برود و مراجعت كند، مضر به قصد اقامه او نيست؛ آيا اين عدم ضرر به قصد، فقط براى يك مرتبه در بين ده روز است يا اگر در هر ده روز، روزى يكى- دو ساعت باشد نيز ضررى به قصد اقامه ندارد؟

بسمه تعالى، قصد خروج يك مرتبه به يكى دو ساعت اشكال ندارد.

١٠. دفق و فتور بدن را در جنابت زن شرط نمى‌دانيد و فقط حصول شهوت را در خروج رطوبت منى شرط جنابت فرموده‌ايد؛ پس با رطوبتى كه به نام مذى- آن هم در موقع شهوت- از مرد و زن خارج مى‌شود چه تفاوتى دارد؟

بسمه تعالى، ميزان شهوتى است كه مقارن با آن منى خارج مى‌شود و با ساير حالات روحى فرق دارد.

[سؤال ٢١٦٧] ٣٠٨- ٢٥٦٦

٣. آيا شهرستان مشهد جزو بلاد كبيره شمرده مى‌شود؟

بسمه تعالى، تشخيص آن موكول به نظر عرف است و مشهد مقدس، از بلاد كبيره خارق‌العاده محسوب نيست.

[سؤال ٢١٦٨] ٧٥٤- ٣٩٨٥

٢. با توجه به اين‌كه امام مى‌فرمايند كه وقتى شما ٥/ ٢٢ كيلومتر در تهران راه برويد، نماز يا روزه شكسته مى‌شود، پيشنماز مسجدمان اين طور مطرح كردند و برايم سؤالى پيش آمد. ايشان مى‌گويند: شما كه از اول تهرانى بوده‌ايد، در محدوده تهران قديم، هر چند از ٥/ ٢٢ كيلومتر هم اگر در يك روز بيشتر راه برويد مانع ندارد. حدود تهران قديم را ايشان تقريباً ميدان خراسان، دروازه قزوين و دروازه شميران و شوش قرار دادند.

آيا با توجه به اين مسأله امام، اين‌چنين فرضى درست است؟

بسمه تعالى، حكم مذكور صحيح است و حدود تهران قديم را قبل از كبيره شدن، بايد از اهل اطلاع مورد اعتماد تحقيق نمود.