كسى كه محل سكونت و وطن او در روستا است كه فاصله آن از شهر شش فرسخ بيشتر است و در شهر داراى شغل و دكان سرقفلى مى‌باشد كه تمام هفته در شهر به كار براى امر معاش مشغول است و روزهاى جمعه به روستا- كه وطن و محل سكونت او است- بر مى‌گردد، لطفاً در مورد اين‌كه نماز و روزه او شكسته است يا درست ما را راهنمايى نماييد.

بسمه تعالى، در وطن نماز را تمام بخوانيد و در محل كار در فرض مسأله حكم مسافر داريد.

[سؤال ٢٤٠٨] ١١٢٩١٠٩٢

بسمه تعالى‌

دفتر حضرت امام خمينى‌

١. كسانى كه در شهرك‌هاى اطراف تهران زندگى و در كارخانجات تهران كار مى‌كنند و فاصله محل سكونتشان تا محل كارشان بيش از چهار فرسنگ شرعى است با توجه به آن‌كه مجبورند هر روز در كارخانه حاضر شوند، آيا نمازشان را بايد تمام بخوانند و روزه بگيرند يا خير؟ دائم السفر محسوب مى‌شوند يا خير؟

بسمه تعالى، در غير وطن، حكم مسافر دارند و نماز و روزه مسافر قصر است.

٢. آيا افراد نامبرده در بالا بايد فاصله را از منزل خود حساب كنند يا از حد ترخص شهر خودشان؛ مثل شهر رى يا كرج؟

بسمه تعالى، در غير شهر بزرگ خارق العاده- مثل تهران- مبدأ مسافت از آخر شهر حساب مى‌شود.

٣. كسانى كه داخل تهران هستند و مجبورند هر روز در محل كار خود، كه فاصله‌اش از منزلشان بيش از چهار فرسنگ شرعى است، حاضر شوند با در نظر داشتن اجبار براى كار، آيا بايد نمازشان را تمام بخوانند و روزه بگيرند يا خير؟