موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٠٩ - چهارم شغل نبودن سفر

بسمه تعالى، در محل كار، در فرض سؤال، روزه صحيح نيست و نماز شكسته است.

٤. كسانى كه كارشان رفتن به جاهاى مختلف شهر براى انجام كار كارخانه است با پيمودن بيش از چهار فرسنگ شرعى و داشتن اجبار كارى به نحوى كه نمى‌توانند كار خود را از دست بدهند، آيا بايد نمازشان را تمام بخوانند و روزه بگيرند يا خير؟

بسمه تعالى، چنانچه كارشان در محل‌هاى معينى باشد، در فرض سؤال، حكم مسافر دارند ولى اگر كارشان به نحو دوره‌گردى باشد نمازشان تمام و روزه صحيح است.

[سؤال ٢٤٠٩]

٥. آيا دائم السفر شامل كارگرانى كه فاصله محل كارشان تا منزلشان بيش از چهار فرسنگ است، مى‌شود يا خير؟ و اين كارگران بايد روزه بگيرند يا خير؟

در تمام موارد فوق چون نمى‌توانند كارشان را از دست بدهند، اين كار، اجبارى حساب مى‌شود.

بسمه تعالى، دائم السفر يا كثرت سفر ميزان نيست؛ اگر سفر، شغل آنان نيست، حكم مسافر دارند.

[سؤال ٢٤١٠] ١١٣٠١١٠٢

بسمه تعالى ٢٥/ ١١/ ١٣٦١

دفتر حضرت امام خمينى، مدّ ظله‌

پس از عرض سلام و تبريك سال‌روز چهارمين سال پيروزى انقلاب اسلامى ايران به رهبرى پربركت حضرت امام خمينى‌

مستدعى است به چند سؤال شرعيه كه ذيلًا به عرض مى‌رسد جواب مرحمت فرمايند.

١. چون اين‌جانب محل سكونتم در رجايى‌شهر كرج و محل كارم در تهران است و مجبورم همه روزه به تهران به سر كار خود بيايم و بعد از ظهر، مراجعت نمايم، نماز و روزه اين‌جانب چگونه بايد انجام گردد؟

بسمه تعالى، در غير وطن حكم مسافر داريد.