٢. همچنين بنده‌زاده چون درجه‌دار ارتش مى‌باشد و محل خدمتش در تهران است و او هم همه روزه صبح زود به تهران آمده و بعد از ظهر مراجعت مى‌نمايد، وضع فريضه ايشان را هم روشن بفرماييد.

بسمه تعالى، حكم مسأله قبل را دارند.

[سؤال ٢٤١٢] ١١٣١١٠٩٣

بسمه تعالى‌

پس از تقديم سلام خدمت امام بزرگوار و بوسيدن دست مبارك ايشان؛ آرزوى تندرستى ايشان را از درگاه خداوند بزرگ خواستارم. خواهشمندم اى كسى كه اين نامه بى‌قابل مرا مى‌خوانى، اين مسأله را خود امام من جواب بدهد.

امام جان! خدمت شما عرض مى‌نمايم كه من گروهبان دوم ژاندارمرى هستم و در پاسگاه ژاندارمرى كوهپايه اصفهان كه در حدود ٧٣ كيلومتر راه است تا اصفهان، خدمت مى‌كنم و هر روز ٧٣ كيلومتر را مى‌روم و بعد از ظهر ٧٣ كيلومتر بازمى‌گردم؛ ساعت خروج از اصفهان ساعت ٥/ ٥ صبح مى‌باشد و ساعت خروج از كوهپايه ساعت ٥/ ١ ظهر مى‌باشد؛ آيا با اين وضع، من مى‌توانم روزه را تمامى بگيرم؟ در ضمن كار من دائمى است و ديگر وقت نمى‌كنم كه قضاى روزه را بگيرم؛ چون هر لحظه امكان دارد كه از اين‌جا منتقل شوم. تمنا دارم به اين مسأله من جواب بدهيد؛ چون يكى مى‌گويد:

شما بايد روزه را تمام بگيريد و يكى ديگر مى‌گويد: نبايد بگيريد.

در ضمن، ما روزهايى كه در هفته، ٢٤ ساعت در كوهپايه مى‌باشيم نماز را شكسته مى‌خوانيم؛ آيا درست است يا نه؟

بسمه تعالى، در مسير و محل كار، حكم مسافر داريد كه نماز شما شكسته است و روزه صحيح نيست.