موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤١٧ - بلاد كبيره

اقامت صحيح نيست؛ مگر آن‌كه از اول، قصد اقامت در يك محله نمايد و نماز تمام بخواند، بعداً تا سفر جديد پيش نيامده حكم اقامت باقى است.

٥. نماز و روزه گذشته كسانى كه از فتواى جديد حضرت امام اطلاعى نداشتند، احتياج به اعاده دارد يا خير؟

بسمه تعالى، اگر برخلاف وظيفه مقرّره انجام گرفته قضا دارد.

[سؤال ٢٠٥٥]

٦. حد ترخص در تهران براى كسانى كه وطنشان باشد آخرين منازل شهر محسوب مى‌گردد يا از منزل خود كه در يكى از مناطق تهران مى‌باشد بايد حساب نمايند؟

بسمه تعالى، از منزل است.

[سؤال ٢٠٥٦]

٧. فردى كه محلى را به قصد توطّن براى سكونت خود برگزيده است آيا از لحظه قصد مى‌تواند نماز را تمام بخواند و دو روز بعد يا يك هفته بعد از قصد توطّن، مسافرت نمايد؟ و در اين‌جا به قصد او لطمه وارد نمى‌شود؟ و يا اين‌كه بايد قصد ده روز كند؛ هر وقت از مسافرت‌ها مراجعت كرد باز هم قصد ده روز داشته باشد، تا بعد از انقضاى مدت شش ماه از ابتداى قصد، آن مكان حكم وطن پيدا مى‌كند؟

بسمه تعالى، بعد از آن‌كه مدتى ماند كه در نظر عرف صدق مواطن در آن محله نمود، حكم وطن بار مى‌شود و مجرد قصد توطّن كافى نيست.

[سؤال ٢٠٥٧]

٨. اغلب جمعيت شهر تهران مستأجر و مستخدم سازمان‌هاى دولتى هستند، اگر مستأجر با عنايت به اين‌كه اقامتش در منزلى بستگى به رضايت صاحب‌خانه دارد، با اين شرط نمى‌تواند در يك منطقه خاصى از تهران قصد توطّن نمايد، از طرفى هم قصد اقامت برايش مقدور نيست، چون منزل و مكان خدمتش دو منطقه جداگانه‌